Chapter Title : രാജഹംസം

അന്നത്തിന്റെ സുന്ദരമായ നടത്തത്തെ നോക്കി നിന്നു.. അത് മറയും വരെ.. എന്തായിരിക്കും ദയാകുമാരിയുടെ ഉദ്ധേശ്യം എന്റെ ബുദ്ധിപരീക്ഷിക്കുകയാണൊ?.. എന്തായാലും ഇതിനൊരു പര്യവസാനമുണ്ടാവുമല്ലൊ അത് വരെ നോക്കാം . അത് വരെ ഇത് രഹസ്യമായിതന്നെ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ.. അപ്പോഴാണ് സിദ്ധാർത്ഥ കുമാരൻ ഏഴര സൂര്യപ്രഭയോടെ അവിടേക്ക് വന്നത്.. സന്ധത സംഭാഷണം പോൽ അവർ ഇരുവരും ചുണ്ടുകളിൽ മുത്തമിട്ട് പ്രണാമം നൽകി.. "എന്താണ്.. നമ്മുടെ പ്രിയന് സുവർണിക (ഹംസം) യുമായി ഒരു ഇതര ബന്ധം.. ഏതു നേരവും അവൻ (ഹംസം) ഈ മന്ത്രി കുമാരന്റെ വസതിയിലാണല്ലോ " സിദ്ധാർത്ഥൻ അശ്വിനന്റെ മൂക്കിൽ മുഖമുരസിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.. "നമ്മുടെ മുറിയിൽ ഇവനല്ലാതെ വേറെ ഒരുവനും എതു നേരവും വരില്ല " അശ്വിനൻ സിദ്ധാർത്ഥന്റെ വസ്ത്രത്തിനു മുകളിൽ പിഠിച്ച് വീണ്ടും ഒന്നടുപ്പിച്ച് ചുണ്ടുകൾക്ക് നേരേ ചുണ്ടടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു.. സിദ്ധാർത്ഥന് അശ്വിനന്റെ ചുണ്ടുകളുടെ ഗന്ധം മതിപ്പിക്കും പോലെ ഒന്നു ശ്വസിച്ചെടുത്തു.. "ഹാ.. പനനീർ പൂ പോലെ ചുവന്ന താമര പൂവിന്റെ ഗന്ധം " സിദ്ധാർത്ഥൻ പറഞ്ഞു.. അശ്വിനൻ ഒരു ചിരിയോടെ കുമാരനെ പുറകിലേക്ക് തള്ളി.. വീണത് പുറകിലെ താമര കുളത്തിലാണ്.. സിദ്ധാർത്ഥൻ അശ്വിന നെയും വലിച്ചിട്ടു.. $ രാത്രിയിൽ നിലാചന്ദ്രനെ നോക്കി തന്റെ മുറിയിലെ ജനകവാടത്തിന് മേലിരിക്കുകയാണ് അശ്വിനൻ തണുത്ത കാറ്റിന്റെ പ്രതീതമായ അവസ്തയിൽ ലയിച്ചിരിക്കവെ ആ സുവർണിക വീണ്ടുമെത്തി. അശ്വിനൻ അതിന്റെ ചിറക് വിടർത്തി ദൂത് പുറത്തെടുത്ത് വായിച്ചു.. അങ്ങയ്ക്ക് നൽകിയ ആ ചോദ്യത്തിനുത്തരവും ശരിയാണ് , ഇനി ഇതാണ് ചോദ്യം ;എറ്റവും കൂർമ്മമായതെന്താണ്? അതിനുത്തരം ലഭിക്കുന്നതിനു മുമ്പായി അങ്ങയോട് ഞാൻ വിലപ്പെട്ട കാര്യമറിയിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.. ഈ പൗർണമി നിലാവിലെ എന്റെ അന്തിമ പരീക്ഷണമാണിത്.. അങ്ങയ്ക്ക് ഞാൻ മുമ്പ് നൽകിയ മുന്ന് ശീലകളിലും നമുക്ക് അങ്ങയോടുള്ള സന്ദേശമുണ്ട് , അത് ചോദ്യത്തിലുമുണ്ട് അതേ പോലെ ഞാൻ നൽകിയ ശൂന്യമായ കളത്തിലുമുണ്ട്.... അശ്വിനൻ വേഗം പഴയ സന്ദേശമെല്ലാം എടുത്തു നോക്കി. എല്ലാത്തിലും ശൂന്യ കളങ്ങളുണ്ട്. അപ്പോഴും ചോദ്യങ്ങളൊന്നും അശ്വിനൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.. അശ്വിനൻ പുതിയൊരു സന്ദേശം തയ്യാറാക്കി അത് ഹംസത്തിന്റെ ചിറകിൽ വച്ചു കൊടുത്തു.. വേഗം ഇത് സിദ്ധാർത്ഥ കുമാരന്റെ