Chapter Title : രാജവെടി [Master]

എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ പണി ചെയ്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടാകും. അടുത്തു ചെന്നു മേലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ അയാളുടെ തോര്‍ത്തിനടിയിലെ വലിയ കോണാന്റെ ഉള്ളില്‍ സഞ്ചിയില്‍ ഉരുളക്കിഴങ്ങ് പൊതിഞ്ഞ് വച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള മുഴപ്പ്! അത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഉള്ളില്‍ ചിരി പൊട്ടി. പണ്ട് പരമശിവന്‍ മുണ്ടഴിച്ചപ്പോള്‍ കണ്ടു പാര്‍വ്വതി തൃക്കുല എന്ന, എന്റെ അച്ഛന്‍ കൂടെക്കൂടെ പാടുന്ന ഗാനശകലം അറിയാതെ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തുകയും ചെയ്തു. ആരാണോ അതെഴുതിയ മഹാകവി. ഈ കൊച്ചുരാമാന്റെ പൊതിയുടെ ഉള്ളിലും ഉണ്ട് ഒരു തൃക്കുല. മുകളില്‍ തേങ്ങാക്കൊല; താഴെ മൂപ്പരുടെ കൊല..

“അയ്യോ ഇതാരാ..വാസന്തിക്കുഞ്ഞും മോളുമോ..കൊറേ നാളായല്ലോ കുഞ്ഞേ ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ കണ്ടിട്ട്”

തെങ്ങുകയറ്റം പകുതിക്ക് നിര്‍ത്തി കൊച്ചുരാമന്‍ വിശേഷം ചോദിച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകള്‍ അയാളുടെ സഞ്ചിയുടെ വശങ്ങളില്‍ പരതുകയാണ്. വല്ലതും പുറത്തോട്ട് ചാടുന്നുണ്ടോ? അയാളുടെ ഗ്രഹണി പിടിച്ച കണ്ണുകള്‍ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ മുഴുത്തു നില്‍ക്കുന്ന കരിക്കുകളിലാണ്.

“സുഖം തന്നെ കൊച്ചുരാമാ..” അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മ അമ്മാവനെ നോക്കി: “ഒടപ്രന്നോനെ അങ്ങോട്ട്‌ കണ്ടിട്ട് കൊറേ നാളായല്ലോ..”

“സമയം കിട്ടണ്ടായോടി വാസന്തീ..”

അമ്മയോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മാവന്‍ എന്നെ അടിമുടി ഒന്നുഴിഞ്ഞു നോക്കി. അമ്മാവന്‍ നോക്കി സുഖിച്ചോട്ടെ എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് ദൃഷ്ടി പായിച്ചു. കൊച്ചുരാമന്‍ അയാളുടെ തലയ്ക്ക് മീതെ കുലകുലയായി കിടക്കുന്ന കരിക്കുകളിലേക്കും അതിനെക്കാള്‍ മുഴുപ്പില്‍ എന്റെ ബ്ലൌസിനുള്ളില്‍ തള്ളി നില്‍ക്കുന്ന വെടലകളിലേക്കും മാറിമാറി നോക്കുകയാണ്. അന്തം വിട്ടു കുന്തം വിഴുങ്ങിയ ഭാവമാണ് അതിയാന്റെ മുഖത്ത്.

“അങ്ങുന്നെ കരിക്ക് നല്ലപോലെ വെളഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്..വെടലയായീന്നാ തോന്നുന്നേ....” അയാളത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അമ്മാവന്റെ കണ്ണുകളും എന്റെ കരിക്കിന്‍ കുടങ്ങളെ തേടിയെത്തി.

“ഇല്ലടാ..ഇതാ പരുവം.....”