Chapter Title : രാജീവേട്ടൻ അറിയല്ലേ! [J. K.]

അതേ.. അതേ....

നീതു : അയ്യടാ.... അരഞ്ഞാണം മാത്രം നോക്കിയാൽ മതി... മുകളിലേക്കു നോക്കിയാൽ കൊല്ലും ഞാൻ..

അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ അരഞ്ഞാണത്തിലും , പൊക്കിളിലും, വയറിലും ഒഴുകി നടന്നു.

അഭി : ചേച്ചി സൂപ്പർ ആയിട്ടുണ്ട്..

അച്ചു : ചേച്ചിക്ക് നന്നായി ചേരുന്നുണ്ട്... രാജ്ഞി മാർ ഇടുന്ന പോലെ ഉണ്ട്..

അഭി : മ്മ്മ് അടിപൊളി...

നീതു : ഹഹ... താങ്ക്സ്.... ഇനി ഇത് ഊരി വെക്കട്ടെ അല്ലേൽ നിങ്ങൾ അരഞ്ഞാണം നോക്കൽ അവസാനിപ്പിക്കില്ല.... കൊരങ്ങന്മാർ.....

അഭി : കൊരങ്ങന്മാരോ?? ഞങ്ങളോ???

അച്ചു : ഞങൾ പാവം പിള്ളേരല്ലേ...

നീതു : അതേ അതേ.... നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ എന്റ വയറിലും പൊക്കിളിലും ഓടി നടക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാം കേട്ടോ....

അവർ രണ്ടാളും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു...

അരഞ്ഞാണം ഊരാൻ കൈ എടുത്താൽ ഇവർ വീണ്ടും തന്റെ ഞെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കും എന്ന് അവൾക്കു അറിയാമായിരുന്നു.

നീതു : ഡാ..... ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നും കൈ എടുത്താൽ ശരിയാവില്ല... നിങ്ങള്ക്ക് വീണ്ടും എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കാൻ തോന്നും.... സൊ ഒരാൾ ഇ അരഞ്ഞാണം ഒന്ന് ഊരി തന്നെ...

അഭി : ഞാൻ ഊരി തരാം

അച്ചു : ഞാൻ ഊരാം.....

നീതു : ഓഓഓഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്..... രണ്ടാളും കൂടി ഊരിക്കോ.....

അഭി : ഓക്കേ

അച്ചു : തീർച്ച ആയും...

അവർ രണ്ടാളും അവിടെ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു അരഞ്ഞാണം അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് താൻ ചെയ്ത മണ്ടത്തരം നീതുവിന് മനസ്സിലായത്. അവരുടെ വിരലുകൾ അവളുടെ വയറിലൂടെ ഒഴുകി നടന്നു...അരഞ്ഞാണം അഴിക്കാൻ