Chapter Title : രാജേഷിന്റെ വാണ റാണി 10 [Saji] [Fan Edition]

ചോദിക്കേണ്ട താമസമുള്ളൂ ആള് റെഡിയായിരിക്കും. ഇനി...അവരുതമ്മിൽ പ്ലാനിട്ടതായിരിക്കുമൊ ട്രിപ്പ്...ഏയ് അങ്ങനെയെങ്കിൽ അമ്മയുടെ ഫേസ്ബുക്കിൽ മെസ്സേജ് കാണണ്ടെ. അച്ഛൻ വന്നശേഷം അവര് തമ്മിൽ നേരിട്ട് കാണുകയോ മെസ്സേജോ ഒന്നും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല അമ്മ അങ്ങനെയുള്ള സ്ത്രീയൊന്നുമല്ലതാനും. ഇനി അവിടെ എത്തിയിട്ട് എന്തെങ്കിലും പരിപാടി രാജേഷ് ഒപ്പിക്കുമോ...അമ്മ അതിന് നിന്നുകൊടുക്കുമോ എന്നത് മാത്രം നോക്കിയാൽ മതി.
അച്ഛൻ: ഉം...നാളെ തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് അവനെകണ്ട് സംസാരിക്കാം"
അങ്ങനെ ഓരോന്ന് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞും പത്തരയായപ്പോഴേക്കും രേഷ്മേച്ചിയുടെ വീട്ടിലെത്തി. കുറച്ച്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ചേച്ചിയും ഗൗരിയും വന്നു. അവിടെ നിന്നും ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ്  അവർ ഞങ്ങളെ വിട്ടത്. പിന്നെ രണ്ട് മൂന്ന് കുടുംബവീടുകളിലും കൂടി കയറി ഗിഫ്റ്റെല്ലാം കൊടുത്ത് ചായയും കഴിച്ച് അവസാനം അമ്മവീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴേക്കും നേരം വൈകുന്നേരമായി. ഞങ്ങളെയെല്ലാം ഒരുമിച്ച് കണ്ടപ്പോൾ
അമ്മമ്മയ്ക്കും അമ്മച്ഛനും വളരെ സന്തോഷമായി. അമ്മയ്ക്ക് രണ്ടാങ്ങളമാരാണ് ഉള്ളത് ഒരാൾ മൂത്തതും ഒരാൾ ഇളയതും.
മൂത്തമാമനും ഫാമിലിയും മലേഷ്യയിലാണ്. ചെറിയമാമൻ ടൗണിൽ
അവരുടെ തന്നെ ഒരു വലിയ സൂപ്പർമാർക്കറ്റ് നടത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അങ്ങേരുടെ കല്ല്യാണാലോചനകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഒറ്റ മോളായതുകൊണ്ട് അമ്മയോട് കുറിച്ചധികം സ്നേഹം എല്ലാവർക്കുമുണ്ട്.  അമ്മ ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാതെതന്നെ വിലപിടിപ്പുള്ള പലതും അവർ അമ്മയ്ക്ക് സമ്മാനിക്കാറുണ്ട്. മാമൻമാർക്കൊക്കെ എന്നോടും ഗൗരിയോടുമൊക്കെ ഭയങ്കര കാര്യമാണ്. ഇടയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ നിൽക്കാനൊക്കെ വരുമ്പോൾ ധാരാളം സ്വീറ്റ്സും കളിപ്പാട്ടങ്ങളുമൊക്കെ കൊണ്ടുവന്നുതരും. പിന്നെ
ചെറിയമാമൻ ഞങ്ങളെ കുറെ കറങ്ങാനൊക്കെ കൊണ്ടുപോകും.
ഞങ്ങൾ തിരിച്ചുപോരുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഭയങ്കര സങ്കടമാണ്.
അന്നത്തെ ദിവസം എല്ലാവരും അവിടെ തങ്ങി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മാമൻ്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ചെറിയച്ഛൻ്റെ വീട്ടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. ഏകദേശം
ഒരുമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ അവിടെയെത്തി. അവിടെനിന്ന് വിഭവസമൃദ്ധമായ ഉച്ചഭക്ഷണമൊക്കെകഴിച്ച് മുത്തശ്ശിയെ അവിടെ നിർത്തിയിട്ട് ഒരു മൂന്നുമണിക്ക് അവിടെനിന്നുമിറങ്ങി.
വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ അനിയത്തി ബീച്ചിൽ പോകണമെന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ വണ്ടി അങ്ങോട്ട് വിട്ടു. വൈകുന്നേരമായതുകൊണ്ട്  കുറച്ചധികം ആളുകൾ കടലോരത്തുണ്ട്. കടല് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അച്ഛൻ്റെ കൈ
പിടിച്ചു വലിച്ച് ഗൗരി മുന്നോട്ടോടി...
അമ്മ: സനീഷേട്ടാ... അധികം ദൂരേക്കൊന്നും പൊകണ്ടട്ടൊ...അവളുടെ കൈ പിടിച്ചോളൂ..വിടണ്ട"
അച്ഛൻ: ഏയ്...ഞങ്ങളീ തിരവരുന്നിടത്തുമാത്രമേ നിൽക്കുന്നുള്ളൂ..
നീ വേണമെങ്കിലൊണ് ഇറങ്ങിനോക്ക്, വൈശാഖെ ഇറങ്ങടാ..."
അമ്മ: ഏയ് ഞാനെങ്ങുമില്ല നിങ്ങള്