Chapter Title : രാജേഷിന്റെ വാണ റാണി 9 [Saji] [Fan Edition]

കാമക്കരച്ചിൽ കേട്ട് എന്റെ സകലപിടിയുംവിട്ടു. പാല് എത്ര ദൂരം ചീറ്റിയെന്ന് ഒരുപിടിയുമില്ല, ഉള്ളിലുള്ള കംപ്ലീറ്റ് സ്റ്റോക്കും
പുറത്തേക്ക് തെറിച്ച് ഞാനാകെ തളർന്ന് അവിടെ ഇരുന്നു. കുറച്ച് സെക്കന്റുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ബോധം വന്നത്...

അവരിപ്പോഴും ആവേശത്തിൽ തന്നെയാണ്, രാജേഷ് അമ്മയെ വിടാൻ ഭാവമില്ലെന്നു തോന്നുന്നു...എങ്ങനെ വിടും ഇത് ലാസ്റ്റ് മുതലാ ക്കലാണ് രണ്ടു പേരുടെയും. ഇവർ ഈ പോക്ക് പോയാൽ ആകെ പ്രശ്നമാകും, രണ്ടുപേർക്കും സ്ഥലകാലബോധമൊക്കെ പോയെന്ന് തോന്നുന്നു.

ഞാൻ ചെറിയൊരു കല്ലെടുത്ത് അവർ നിൽക്കുന്നതിനടുത്തുള്ള തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽ ഞെളുങ്ങിയ ഒരു പാത്രമുണ്ട്, അതിനിട്ട് ഒറ്റയേറ്
ഭാഗ്യത്തിന് അതിൻമേൽതന്നെ കൊണ്ടു.

കുറച്ച് അധികം ശബ്ദമുള്ളതുകൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് അവർ ഞെട്ടി മാറി.
തെങ്ങിൻ ചുവട്ടിൽനിന്നായതിനാൽ അവർക്ക് സമാധാനമായി. അവിടെയൊരു ഉണങ്ങിയ തേങ്ങ വീണുകിടപ്പുണ്ട് അവർ അതാ ണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു.

രണ്ടുപേരും ആശ്വാസത്തോടെ കിതച്ചുകൊണ്ട് കാറിൽ ചാരിനിന്നു.

അമ്മ:"ഹാവൂ...എന്റെ നല്ലജീവൻ പോയി, ഇനി ന്റെ കണ്ണൻ ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ട വേഗം പൊയ്ക്കോ..."

രാജേഷ്:"ഞാൻ പോണോ ഐഷൂ... ഇനിയിതുപോലെ എന്നാ നമുക്ക് കൂടാൻ കഴിയുക...ഞാനിവിടെ എവിടെയെങ്കിലും ഒളിച്ചിരിക്കാ, എല്ലാ വരും ഉറങ്ങിയതിന് ശേഷം ഐഷു എന്നെ വിളിച്ചാമതി... എനിക്കെ ന്റെ മുത്തിനെവിട്ട് പോവാൻ തോന്നുന്നില്ല പ്ലീ...സ്‌ഡീ..."

രാജേഷ് വീണ്ടും അമ്മയെ കെട്ടിപിടിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ്.

അമ്മ:"നീ എന്നെകൂടി വിഷമിപ്പിക്കല്ലേടാ കണ്ണാ...എനിക്കും നിന്നെ ഒട്ടും പിരിയാൻ തോന്നുന്നില്ല, എന്ന് വച്ച് നമ്മള് മറ്റുള്ള കാര്യങ്ങളു കൂടി നോക്കണ്ടെ...ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും അറിഞ്ഞാലുള്ള അവസ്ഥ എന്റെ കുട്ടനൊന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്...നമുക്ക് ഇനിയും അവസരങ്ങള് കിട്ടുമെടാ മുത്തേ...കാത്തിരിപ്പിന് ഒരു പ്രത്രേക സുഖാണ് അത് നമ്മള് അനുഭവിച്ചറിയണം എങ്കിലേ അടുത്തനമ്മുടെ കൂടിച്ചേരലിന്