Chapter Title : രാജേഷിന്റെ വാണ റാണി 9 [Saji] [Fan Edition]

തോ
ളിൽ കയ്യിട്ട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

അച്ഛൻ:"മോനെ നിനക്ക് സുഖം തന്നെയല്ലേടാ..."

ഞാൻ:"അതെ അച്ഛാ..."

അച്ഛൻ:"നീ കുറച്ച് ഉയരം വച്ചിട്ടുണ്ട്, തടി കുറിച്ച് കുറഞ്ഞു. വെക്കേ നായത് കൊണ്ട് കൂടുതൽ നേരവും കളിയായിരിക്കും അല്ലെ"

ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. അച്ഛനെ കണ്ടിട്ട് ഏകദേശം രണ്ട് വർ ഷമായില്ലെ അതിന്റെ ഒരു ആകാംക്ഷയുള്ളത് കൊണ്ട് ഒന്നും ചോദി ക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. എന്നോട് സുഖവിവരം ചോദിച്ചതിന് ശേഷമാണ് അച്ഛൻ രാജേഷിനെയും വിവേകിനെയും ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. അവർ അ ച്ഛൻ കൊണ്ടുവന്ന ലഗേജെല്ലാം കാറിൽ കയറ്റുകയാണ്...

അച്ഛൻ:"ആരൊക്കെയാഇത്, എന്തൊക്കെയുണ്ട് രാജേഷേ വിവേകേ സുഖംതന്നെയല്ലെ"

രാജേഷ്:"സുഖം തന്നെ സനീഷേട്ടാ....ചേട്ടന് സുഖണോന്ന് ചോദിക്കേ
ണ്ട ആവശ്യമില്ല കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം, ആളൊന്ന് തടിച്ച് വയറൊ
ക്കെ കുറച്ച് ചാടിയിട്ടുണ്ട്"

അച്ഛൻ:"അതെടാ...തടിയെല്ലാം അല്പം കൂടി, അവിടെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെ
പോലെ കളിയും എക്സർസൈസൊന്നുമില്ലല്ലോ ജോലിയല്ലെ കൂടുത
ൽ സമയവും...ആദ്യമൊക്കെ രാവിലെ ജോഗിങ്ങിന് പോകുമായിരു ന്നു ഇപ്പൊ അതുമില്ല."
വിവേക്:"ഇനി നമുക്കെല്ലാം ശരിയാക്കാം സനീഷേട്ടാ..വൈകീട്ട്‌ ഞങ്ങ
ളുടെ കൂടെ കളിക്കാനിറങ്ങിയാൽ മതി"

അച്ഛൻ:"ആ...നമുക്ക് നോക്കാം"

രാജേഷ്:"എന്നാ നമുക്ക് പോയാലോ സനീഷേട്ടാ..."

എയർപോർട്ടിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി വീട്ടിലേക്ക് യാത്രതിരി
ച്ചു. രാത്രി എട്ടരയായപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ ചെ ല്ലുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഞങ്ങളെകാത്ത് സിറ്റൗട്ടിലിരിപ്പുണ്ട്. കാറ് കണ്ട
യുടൻ എല്ലാവരും മുറ്റത്തോട്ട് ഇറങ്ങിവന്നു.

അച്ഛൻ കാറിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും മുത്തശ്ശി വേഗം വ
ന്ന് സനിമോനെ എന്ന് വിളിച്ച് അച്ഛനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. മുത്തശ്ശിക്ക് സ ന്തോഷം കൊണ്ട് കണ്ണെല്ലാം നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒറ്റ മകനെ കണ്ടിട്ട് രണ്ട്
വർഷത്തോളമായില്ലെ അതാണ്.