Chapter Title : രാജി രാത്രികളുടെ രാജകുമാരി 7 [Smitha]

അല്‍പ്പം ദൂരെ ഉള്ളില്‍, റബ്ബര്‍ മരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍, നിഴലിലും നിലാവിലും പൂണ്ട് ഒരു ചെറിയ ഓടിട്ട വീട് അയാള്‍ കണ്ടു.

“അതെ...”

“അങ്ങോട്ട്‌ വണ്ടിയെടുക്ക് അച്ഛാ! അത് നല്ല സ്ഥലമാ! ആരും അറിയില്ല...”

പദ്മനാഭനും അത് തന്നെയാണ് ചിന്തിച്ചത്.

“അവിടെ പക്ഷെ കിടക്കാനുള്ള സൗകര്യമൊന്നും കാണാന്‍ ചാന്‍സ് ഇല്ല മോളെ,”

അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“ചിലപ്പോള്‍ കാണും ...”

പെട്ടെന്ന് ഓര്‍ത്ത് പദ്മനാഭന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം അയാളതിന്റെ മുറ്റത്ത് കിടക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്....”

“ഒഹ്!”

അവള്‍ പിന്നെയും ചിരിക്കുകയാണ്.

“കട്ടെടുത്ത പായസം നിന്നോണ്ട്‌ കുടിച്ചാലും പോരെ?”

അയാള്‍ അവളെ നോക്കി.

“മുറ്റത്ത് കാറിട്ടിട്ട് കാറിനുള്ളില്‍ വെച്ചായാലും പോരെ അച്ഛാ?”

അവള്‍ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

“വേഗന്നാട്ടെ! ടൈം പോകുന്നു!”

പദ്മനാഭന്‍ അകത്തേക്ക് കാറെടുത്തു.

മുറ്റത്ത് പാര്‍ക്ക് ചെയ്തു.
അയാള്‍ ആദ്യം പുറത്തിറങ്ങി.
കൈയ്യിലെ മൊബൈലിലെ ടോര്‍ച് ഓണ്‍ ചെയ്ത് അയാള്‍ പരിസരം ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് ആ കെട്ടിടത്തിന്‍റെ ചെറിയ സിട്ടൌറ്റ് പോലെയുള്ള ഭാഗത്ത് ഒരു തടിക്കട്ടില്‍ കണ്ടു.

“ഇറങ്ങിക്കോ മോളെ!”

കട്ടില്‍ കണ്ടിട്ട് പദ്മനാഭന്‍ പറഞ്ഞു.
മടക്കിവെച്ച പായകള്‍ കട്ടിലില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഇതിപ്പം നമ്മള് വരൂന്ന് അറിഞ്ഞോണ്ട്‌ ആരാണ്ട് ഒരുക്കി വെച്ചത് പോലെയുണ്ടല്ലോ!”

രാജി ചിരിച്ചു.

“നിന്നോടാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞെ, ഇങ്ങനെ മനുഷ്യനെ കൊല്ലുന്ന പോലത്തെ ചിരി വേണ്ടാന്ന്!”

അത് പറഞ്ഞ്, ക്ഷമ നശിച്ച് അയാള്‍ അവളുടെ മുലയില്‍ ഒന്ന് ഞെക്കി.
പിന്നെ കയ്യില്‍ പിടിച്ച് കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് നടത്തി.

രാജി പായകള്‍ വിരിച്ചിട്ടു.
അതിനുള്ളില്‍ തലയണകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പദ്മനാഭന്‍ അവളെ പിടിച്ചു കിടത്തി.
അതിന് ശേഷം കട്ടിലിനു താഴെയും പരിസരത്തും സൂക്ഷമായി നിരീക്ഷണം നടത്തി.

“വല്ല പാമ്പോ പഴുതാരയോ എന്തേലും ഒണ്ടോന്നു നോക്കണ്ടേ!”

അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“ഒഹ്...”

രാജി ചിരി നിര്‍ത്താന്‍ ഭാവമില്ല.

“രാജ മൂര്‍ക്കന്‍ ഉള്ളിടത്ത് കുഞ്ഞ് പാമ്പുകള്‍ അടുക്കുമോ അച്ഛാ?”

അവളുടെ വാക്കുകളുടെ അര്‍ഥം മനസ്സിലാക്കി അയാള്‍ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

“രാജ മൂര്‍ക്കനൊരു മാളം വേണം,’

“മാളം ഒക്കെ എപ്പഴേ റെഡി...”

അയാള്‍ അവളുടെ നൈറ്റി പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് ഉയര്‍ത്തി.

“കാറ്റും തണുപ്പും കേറാതെ