Chapter Title : രാജിയും ഞാനും [ലോഹിതൻ]

നിങ്ങൾക്ക് നാണമില്ലേ നന്ദേട്ടാ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചിന്തിക്കാൻ..!

അങ്ങനെ ഒരാൾ എന്നെ ചെയ്യാൻ നന്ദേട്ടൻ സമ്മതിക്കുമോ..?

ങ്ങും.. സമ്മതിക്കും മോളേ.. എനിക്ക് അതിഷ്ടമാ...

ഇത്രയുമേ പറഞ്ഞോള്ളൂ... പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് കുട്ടിയെയും എടുത്തുകൊണ്ട് ഒറ്റ പൊക്ക്...

നീ ഇപ്പോൾ എന്തിനാണ് രാജീ പോകുന്നത് എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ പറയുകയാ...

അതേ.. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഒളിച്ചോടി വന്നതൊന്നും അല്ല.. എനിക്കും വീടും വീട്ടുകാരുമൊക്കെയു ണ്ട്... നിങ്ങളുടെ ഈ വൃത്തികെട്ട മനസൊക്കെ മാറിക്കഴിയുമ്പോൾ എന്നെവന്നു വിളിക്ക്.. അപ്പോൾ വരാം.

അങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ട് പോയവളാണ്.. ഇതുവരെ ഫോൺ പോലും ചെയ്തിട്ടി ല്ല.. ഞാൻ വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നുമില്ല..

മൂന്ന് ദിവസം രാജി ഇല്ലാതെ വന്നപ്പോൾ തന്നെ ജീവിതം ആകെ താളം തെറ്റി...

ഒന്നിനും ഒരു ഉഷാർ ഇല്ലാത്തപോലെ...

എന്തായാലും ഇന്ന്‌ അവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവരാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു...

ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അവൾ ബഹളം കൂട്ടുമോ എന്നൊരു ഭയം എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ട്...

ഇല്ല.. ബഹളമുണ്ടാക്കാൻ സാധ്യതയില്ല... അവളുടെ വീട്ടുകാരെ ഇതൊക്കെ അറിയിപ്പിക്കാൻ അവൾ ഇഷ്ടപ്പെടില്ല...

അല്പം താണു കൊടുത്താൽ മതി... വേണമെങ്കിൽ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞതിനു ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കക്ഷി വാശിയൊക്കെ വിട്ട് കൂടെപ്പോരും...

ഞാൻ രാജിയുടെ വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോ ൾ എല്ലാവരും സാധാരണ പോലെയാ ണ് പെരുമാറിയത്...

രാജി എന്നോട് അധികം സംസാരിച്ചില്ല. ഞാൻ മോനെ കളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കുറേനേരം ഇരുന്നു... അവളുടെ അമ്മ ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി എന്നു പറഞ്ഞു...

അവൾ പിണങ്ങി വന്നതാണ് എന്ന് ഇവിടെ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.. ഇടക്ക് അവളെ ഒറ്റക്ക് കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു..

സോറി രാജീ... ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും ഇനി പറയില്ല..

ങ്ങും.. എന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ എന്നോട് വേറെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല...

ഭക്ഷണ ശേഷം അവൾ പെട്ടന്ന് ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു പോകാൻ റെഡിയായി...

തിരിച്ച് വരുമ്പോളും അവൾ നിശബ്ദയായി കാറിൽ ഇരുന്നു...

അന്ന് രാത്രിയിൽ മോനെ ഉറക്കിയ ശേഷം അവൾ ഞങ്ങളുടെ ബെഡ്ഡിൽ ഇരുന്ന് എന്നോട് ചോദിച്ചു...

സത്യം പറയണം.. നന്ദേട്ടന് ഈ ഐഡിയ ഒക്കെ ആരാ പറഞ്ഞു തരുന്നത്..? മുൻപൊക്കെ ഇങ്ങനെ അല്ലായിരുന്ന ല്ലോ..! വേറെ ഒരാളെ