Chapter Title : രാജിയും ഞാനും [ലോഹിതൻ]

ശേഷം ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.. നിനക്ക് പോയോ...?

ഹോ... നന്ദേട്ടൻ ആദ്യമായിട്ട് ചോദിച്ചല്ലോ... സന്തോഷമായി..

ശരിയാണ്.. ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഇതുവരെ ചോദിച്ചിട്ടില്ല.. എനിക്ക് പോയിക്കഴിയു മ്പോൾ അവൾക്കും മതിയായി എന്ന് ഞാൻ കരുതും...

ഇതുവരെ നിനക്ക് മതിയായോ എന്ന്‌ ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ടില്ല...

അന്ന് പിന്നീട് ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ കിടന്നുറങ്ങി... രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകാൻ റെഡിയായി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊ ണ്ട് രാജി പറഞ്ഞു...

നന്ദേട്ടാ... ഇന്ന് സുധി വരും... വന്നാൽ ഞാൻ എന്താ ചെയ്യണ്ടത്.. അവൻ അവിടെയും ഇവിടെയും ഒക്കെ പിടിച്ച് എന്നെ മൂടാക്കും... ഞാൻ സമ്മതിച്ചില്ലങ്കിൽ രാത്രിവരെ ആമൂഡിൽ നടക്കേണ്ടി വരും.. രാത്രിയാലും നന്ദേട്ടൻ ഇന്നലത്തേപോ ലെ പാതിക്കു മതിയാക്കും...

എനിക്ക് എന്താ പറയേണ്ടത് എന്നറി തെ മിഴിച്ചിരിക്കാനെ കഴിഞ്ഞോള്ളൂ...

നന്ദേട്ടൻ എന്താ മിണ്ടാത്തത്...

മോൻ.. അവൻ അറിയരുത്...

അവൻ വരുന്നതിനു മുൻപ് സുധി പോകും..

(എന്റെ മോൻ അടുത്തുള്ള ഒരു സ്കൂളിൽ LKG ക്‌ളാസിലാണ് പഠിക്കുന്നത് )

അപ്പോൾ നന്ദേട്ടന് സമ്മതമാണല്ലോ അല്ലെ..! നാളെയൊരിക്കൽ ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞു നമ്മൾ തമ്മിൽ തെറ്റാൻ ഇടവരരുത്...

ഇല്ല രാജീ... പുറത്ത് ആരും അറിയരുത് എന്ന് അയാളോട് പറയണം... പിന്നെ..!!

പിന്നെ എന്താ... പറയ്...!

വൈകിട്ട് എല്ലാം എന്നോട് പറയണം... പറയുമോ...?

അതൊക്കെ കേൾക്കാൻ നന്ദേട്ടന് അത്രക്ക് ഇഷ്ടമാണോ...?

ങ്ങും...

ശരി നോക്കാം..

ഞാൻ ഇറങ്ങാനേരം ഒരു സിന്ദൂര ചെപ്പ് എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു... ഈ സിന്ദൂരം എന്റെ സീമന്ത രേഖയിൽ ചാർത്തിക്കെ...

ഇതെന്താ പതിവില്ലാതെ...

സുധി വരുമ്പോൾ ഇത്‌ കാണണം എന്നാണ് പറഞ്ഞത്... നന്ദേട്ടന്റെ സമ്മതപത്രമാണത്രെ ഇത്‌...

അപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാ ണന്ന് അയാൾക്ക് അറിയുമോ..?

നന്ദേട്ടൻ സമ്മതിക്കാതെ പറ്റില്ലാന്ന് ഞാനാ പറഞ്ഞത്...

ശ്ശെ... അതു വേണ്ടായിരുന്നു...

എന്താ നാണക്കേട് തോന്നുന്നുണ്ടോ..?

ഹേയ്.. അതുകൊണ്ടല്ല.. എന്നെങ്കിലും അയാളെ കാണേണ്ട വന്നാൽ.. അതോർക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരിത്...

എന്നെങ്കിലും അല്ല.. ഈ ഞായറാഴ്ച്ച തന്നെ കാണേണ്ടിവരും... നന്ദേട്ടനെ ഞായറാഴ്ച്ച ഇവിടെ വന്ന്‌ പരിചയപ്പെ ടണമെന്നാണ് സുധി പറഞ്ഞത്....

അതു വേണോ രാജീ...

എനിക്ക് നിർബന്ധമില്ല...നന്ദേട്ടനല്ലേ ഇതൊക്കെ വേണ്ടത്...