Chapter Title : രാമുവും മരുമോളും പിന്നെ പുളിയുറുമ്പും [ഫ്രഷർ]

വൈദ്യരെയും കാട്ടിയിട്ടു ഒരു ഫലവും ഉണ്ടായില്ല.ആഴ്ച്ചയിൽ ഒരിക്കലും അവളുടെ വാത്സല്യം ഏറ്റുവാങ്ങിയിരുന്ന എന്റെ ജവാൻ അതിനായി ഇപ്പൊ കയറു പൊട്ടിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായി അവളിൽ നിന്നും എനിക് ഇനി ഒന്നും ലഭിക്കാൻ സാധ്യത ഇല്ല. ഈ പ്രശ്നം എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി.അഗാധമായ ചിന്തയിൽ ആഴ്ന്നിരിക്കുന്ന എനിക്ക് മുമ്പിലേക് ഒരു കപ് ചായ നീട്ടിക്കൊണ്ടു സ്വർണ പല്ലിലെ നിറ പുഞ്ചിരിയുമായി എന്റെ മരുമോൾ അഭിരാമി കടന്നു വന്നു.

അഭിരാമി:അച്ഛാ, ഇതങ് കുടിക്.എന്താ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചു ഇരിക്കുന്നത്?

ഞാൻ:ഞാൻ അവളുടെ കാര്യം ആലോചിച്ചു ഇരിക്കായിരുന്നു മോളെ

അഭിരാമി:അച്ഛൻ ഈയിടെ ആയി നല്ല വിഷമത്തിൽ ആണല്ലേ.പോട്ടെ.അമ്മക്കു വേഗം സുഖം പ്രാപിക്കും

ഞാൻ:അത് നടക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല മോളെ. ഇന്നലെ കൂടി വന്ന ഡോക്ടർ കൂടുതൽ പ്രതീക്ഷ ഒന്നും വേണ്ട എന്ന പറഞ്ഞേ.
(അതും പറഞ്ഞു രാമു നായർ വിതുമ്പാൻ തുടങ്ങി)

അഭിരാമി:എന്താ അച്ഛാ ഇതു ചെറിയ കുട്ടികളെ പോലെ?

രാമു:എന്റെ ഏത് കാര്യത്തിനും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവള അവിടെ വെട്ടിയിട്ട വാഴ തണ്ടു പോലെ കിടക്കുന്നത്.

അഭിരാമി:അച്ഛൻ വിഷമിക്കാതെ.അച്ഛന്റെ കാര്യം നോക്കാൻ ആരും ഇല്ല എന്ന തോന്നൽ വേണ്ട. ഇവിടെ ഞാൻ ഇല്ലേ.

അഭിരാമിയുടെ ആ വാക്കുകൾ അച്ഛനിൽ ഒരു ചലനം ഉണ്ടാക്കി എന്നതാണ് സത്യം.വീട്ടിലെ അയാളുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നോക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചാണ് അവൾ പറഞ്ഞത് എങ്കിലും അയാൾ മറ്റൊരു അർത്ഥത്തിൽ അതിനെ കണ്ടു.

അതും പറഞ്ഞു അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.

രാമൻ നായരുടെ നോട്ടം പോയത് തിരിഞ്ഞു പോകുന്ന തന്റെ മരുമകൾ ആയ അഭിരാമിയുടെ കുണ്ടിയിലേക്ക് ആയിരുന്നു.

ഇന്നേ വരെ തോന്നുകയോ