Chapter Title : റാണിപത്മിനി [അപ്പന്‍ മേനോന്‍]

അവള്‍ല്പഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാന്‍ കുപ്പിയുമായി അടുക്കളയില്‍ കയറി ആരും കാണാതെ രണ്ട് ലാര്‍ജ് അകത്താക്കി. ഭക്ഷണം കഴിച്ച് അര മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞതും രശ്മി ഗുളിക കഴിച്ച് ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. ഒന്‍പത് മണിയായപ്പോള്‍ ഞാനും റാണി ചേച്ചിയും ആഹാരം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ റാണിചേച്ചി ചോദിച്ചു എന്താ വിവേ മുത്ത് വല്ലാത്ത ഒരു പിരിമുറക്കം. ഏയ് ഒന്നുമില്ല ചേച്ചി. പിന്നെ വിവേ....ഇതിനു മുന്‍പൊക്കെ നീ ഇവിടെ വന്നപ്പോള്‍ നിന്റെ കിടപ്പ് രശ്മിയുടെ കൂടെ ആ കിങ് സൈസ് ബെഡില്‍ ആയിരുന്നല്ലോ. ഇനി അവളുടെ പ്രസവം കഴിയുന്നതുവരെ നീ ഒറ്റക്ക് കിടന്നാല്‍ മതി. ഇന്നും നാളേയും നിനക്ക് ഹരിയുടെ മുറിയില്‍ കിടക്കാം. എന്തു പറയുന്നു. ഞാന്‍ എന്തു പറയാനാ ചേച്ചി. എല്ലാം ചേച്ചിയുടെ ഇഷ്ടം. എന്റെ ഇഷ്ടമല്ലാ, നിന്റെ ഇഷ്ടമാ ഇവിടെ എല്ലാവര്‍ക്കും വലുത്. പ്രത്യേകിച്ച് എനിക്കും രവിയേട്ടനും. കൂടപിറപ്പ് പോലും ചെയ്യാത്ത അത്രയും വലിയ സഹായമാ നീ അന്ന് ഞങ്ങള്‍ക്ക് ചെയത് തന്നത്. നിനക്കറിയാലോ വിവേ സര്‍ക്കാരില്‍ നിന്നും ഒരു പത്തു നയാ പൈസ ഇതുവരെ നഷ്ടപരിഹാരം ആയിട്ട് കിട്ടിയിട്ടില്ലാ എന്നുള്ളത്. മതി ചേച്ചി. അധികം സെന്റി ഒന്നും വേണ്ടാ. പ്രത്യേകിച്ച് എന്നോട്. പിന്നെ അന്ന് ഞാന്‍ സഹായിച്ചത് എന്റെ അളിയനും സുന്ദരിയായ റാണി ചേച്ചിക്കും വേണ്ടിയല്ലേ സുന്ദരി എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് എന്നെ അങ്ങ് ചുമ്മാതങ്ങ് കിളത്തല്ലേടാ വിവേ.... സുന്ദരികളെ അല്ലേ സുന്ദരി എന്നു വിളിക്കാന്‍ പറ്റു. ഞാന്‍ പറഞ്ഞത് സത്യമാ ചേച്ചി. രശ്മിക്ക് പകരം അന്ന് ഞാന്‍ പെണ്ണുകണ്ടത് റാണിചേച്ചിയെ ആയിരുന്നുവെങ്കില്‍ എന്ന് പലപ്പോഴും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ