Chapter Title : രാത്രിയില് വിടരുന്ന പൂവുകള് [സ്മിത]
ചോദിച്ചു.
“ഞങ്ങള് വെറുതെ, പുറത്ത് ഒന്ന്...”
ശ്രാവണിയാണ് പറഞ്ഞത്.
“അയാള് പോയപ്പം അമ്മേടെ മണം...”
ജോര്ജ്ജ് ചേട്ടന് അവരെ വിട്ട് മുറ്റം കടന്ന് പോയപ്പോള് ബൈക്കില് നിന്നിറങ്ങി ശ്രാവണി പറഞ്ഞു.
അവള് മൂക്ക് വിടര്ത്തി ശ്വസിച്ചു.
“മാമന് കിട്ടീല്ലേ അത്? അമ്മേടെ മണം?”
അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോള് അവള് ചോദിച്ചു.
“അയാടെ നോട്ടം മൊത്തം നിന്റെ അമ്മിഞ്ഞേല് ആരുന്നു...”
അകത്ത് കയറി, അവളുടെ ചോദ്യം അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് അവന് പറഞ്ഞു.
“ഒന്ന് പോ മാമാ ചുമ്മാ...”
സന്ദീപിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട് ലജ്ജയില് കുളിച്ചുകൊണ്ട് അവള് പറഞ്ഞു. യാന്ത്രികമായി അവളുടെ കണ്ണുകള് സ്വന്തം മാറിടത്തിലേക്ക് പോയി.
“കണ്ടോ കണ്ടോ...”
ഹാളില്, കസേരയില് ഇരുന്നുകൊണ്ട് അത് കണ്ടിട്ട് അവന് ചിരിച്ചു.
“അയാള് നോക്കീന്ന് അറിഞ്ഞപ്പം പെണ്ണങ്ങ് വല്ലാണ്ട് സുഖിച്ചല്ലോ, അല്ലേല് നീ എന്തിനാടീ സ്വന്തം മൊലേല് നോക്കിയേ?”
“അയ്യേ, ഈ മാമന്...”
അവള് നാണം കൊണ്ട് ചിരിച്ച് കുഴഞ്ഞ് അവന്റെയടുത്ത് വന്നിരുന്ന് അവള് അവന്റെ തോളില് ഇടിച്ചു.
“എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ!”
“പോ പെണ്ണെ ഒന്ന്!”
അവന് ഗൌരവത്തില് തുടര്ന്നു.
“നെനക്ക് ശരിക്കും സുഖിച്ചു എന്ന് എനിക്കറിയാം..ഒരു ചിരീം നാണോം...എന്നാടീ ആരേലും അതേല് പിടിച്ച് ഞെക്കാനും ഒടയ്ക്കാനും ഒക്കെ തുടങ്ങിയോ...നല്ല മുഴുപ്പ് ആണല്ലോ...”
“ശ്യോ! ഈ മാമന്!”
ലജ്ജകൊണ്ട് അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. മേലൊക്കെ കുളിര്ന്ന് തരിക്കുന്നതായി അവള്ക്ക് തോന്നി. അല്ല! തോന്നല് അല്ല. ശരിക്കും തരിച്ചു പൊട്ടുന്നു! ഈശ്വരാ, മുല കണ്ണ് രണ്ടും കൂര്ത്ത് ടോപ്പിന് മേല് മുഴച്ച് കാണാന് തുടങ്ങുവാണല്ലോ...അയ്യോ മാമന് ഇനി അതും കണ്ടുപിടിക്കുമോ?
“കണ്ടോ നിന്റെ
💬 Comments
View all comments