Chapter Title : രാത്രിയില് വിടരുന്ന പൂവുകള് [സ്മിത]
വീണ്ടും അടിച്ചു. അവസാനം അടിച്ചപ്പോള് പൂറിലേക്ക് പൊള്ളിക്കുന്ന ചൂടില് ശുക്ലം ഒഴുകുന്നത് അവള് അറിഞ്ഞു. അവള്ക്ക് അപ്പോള് വീണ്ടും പൊട്ടി. അരക്കെട്ട് വരിഞ്ഞുകെട്ടി അവളവന്റ്റെ ചുണ്ടുകള് കടിച്ചീമ്പി ചപ്പി വലിച്ചു.
കിതപ്പങ്ങുവോളം രണ്ടാളും കെട്ടിപ്പുണര്ന്നു കിടന്നു.
****************************************
മതിലിനോട് ചേർന്ന ബോഗെയ്ൻ വില്ലയ്ക്ക് താഴെ നിന്ന് തുണിയലക്കുകയായിരുന്നു ശ്രീദേവി. ചില തുണികളൊന്നും വാഷിങ് മെഷീനിൽ അലക്കിയാൽ ശരിയാകില്ല എന്നാണ് അവൾ പറയാറ്. അലക്കുകല്ലിൽ അടിച്ച്, ഉരച്ച് , തിരുമ്മിയെടുത്താൽ മാത്രമേ അത്തരം, തുണികൾ വൃത്തിയാകൂ.
ഉടുത്തിരിക്കുന്ന നൈറ്റി മുട്ടൊപ്പം പൊക്കിക്കുത്തി, കാലുകൾ മുമ്പോട്ടും പിമ്പോട്ടും അകത്തിവെച്ച്, തുണിയലക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നി, സന്ദീപിന്റെ കണ്ണുകൾ തൻ്റെ ദേഹതല്ലേയെന്ന്. അലക്കിനിടയിൽ അവൾ അവനെ നോക്കി.
ഈശ്വരാ! ചെറുക്കന്റെ നോട്ടം തന്റെ നെഞ്ചത്ത്!
"നീ എന്നെടുക്കുവാ സന്ദീപേ?"
അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോട് ചോദിച്ചു.
"അത് ചേച്ചീ ഞാൻ..."
അവൻ വാക്കുകൾക്ക് വേണ്ടി പരതി.
"നിന്നോട് ആ മൂത്ത മൾബറി മൊത്തം പറയിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് എന്നാ ചെയ്യുവാ നീ?"
ചെറുക്കൻ വളർന്ന് വളർന്നിപ്പം ആറടിപ്പൊക്കമായി. പത്തിരുപത് വയസ്സ് പ്രായമായി. സ്വന്തം പെങ്ങളുടെ ദേഹത്തേക്കാണ് കണ്ണുകൾ പറിക്കാതെ നോക്കുന്നത് എന്ന് ഒരു വിചാരവുമില്ല.
പക്ഷെ അവന് വിഷമമുണ്ട്, ചമ്മലും.
"ആരെ ഓർത്തോണ്ടിരിക്കുവാരുന്നു?"
തുണികൾ ബക്കറ്റിലെ വെള്ളത്തിൽ ഊരിപ്പിഴിഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ ചോദിച്ചു.
"പോ ചേച്ചി!"
അവൻ നാണിച്ചു.
"ഞാനാരെ ഓർക്കാനാ?"
"എടാ ചെറുക്കാ നീ അധികം പുണ്യവാളൻ കളിക്കുവൊന്നും വേണ്ട കേട്ടോ...നിൻറ്റെ ചുറ്റിക്കളികൾ കൊറച്ചൊക്കെ എനിക്ക് അറിയാം!"
അത് കേട്ട് വീണ്ടും അവന്റെ മുഖം വിവർണ്ണമായി. ആരെങ്കിലും കേൾക്കുന്നുണ്ടോ എന്നവൻ ചുറ്റും നോക്കി.
"പോ ചേച്ചി..."
അവൻ
💬 Comments
View all comments