Chapter Title : രാത്രിയില്‍ വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ [സ്മിത]

അവൻ്റെ ദേഹത്തോട് ചേർന്ന് നിന്ന് അവന്‍റെ  ചൂട് പറ്റി നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

"ഞാൻ കളി എന്ന് പറഞ്ഞത് കേട്ടിട്ടാണോ ചേച്ചി ഞെട്ടിയത്?"

അവൻ ചിരിച്ചു.

"ജോർജ്ജ് ചേട്ടൻ ചേച്ചിയെ കളിക്കുമ്പോൾ അങ്ങനത്തെ വേഡ്‌സ് ഒക്കെ പറയില്ലേ?"

അവൾ ലജ്ജിച്ച് അവനെ നോക്കി.

"പിന്നെ പറയില്ലേ..."

അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.

"കളിക്കുമ്പോൾ അയാള് ചേച്ചീനെ തെറിയൊക്കെ വിളിക്കില്ല?"

അവൾ ലജ്ജയോടെ തല കുലുക്കി."

"ചേച്ചിയും അയാളെ തെറിയൊക്കെ വിളിക്കില്ല? നല്ല ആവേശവും കഴപ്പും ഒക്കെ കേറുമ്പോൾ..."

"കഴപ്പോ! സന്ദീപേ നീ എന്തൊക്കെയാ എന്നോടീ പറയുന്നേ?"

"എന്താ ശരിയല്ലേ?"

"കഴപ്പ് പൊട്ടി ഒലിക്കില്ലേടീ ചേച്ചീ അപ്പൊ?"

"എടീന്നോ? എന്നെ നീ എടീ എന്നൊക്കെ വിളിക്കാറായോടാ? നിന്നെക്കാൾ എത്ര വയസ്സിന് മൂത്തതാ ഞാൻ?"

“എന്നാലും സെക്സ് അല്ലെടീ നമ്മളീ പറയുന്നേ? അന്നേരം ചേച്ചീനെ എനിക്ക് എടീ എന്നൊക്കെ വിളിക്കാൻ തോന്നുവാ...വിളിച്ചോട്ടെ?"

"ഹ്മ്മ്..."

അവൾ തലയാട്ടി.

“മുംമ്പേ നമ്മള് കണ്ടോണ്ട് പിടിച്ചപ്പം ഞാന്‍ എടീന്നല്ലേ വിളിച്ചേ? മറന്നുപോയോ?”

അവള്‍ തലകുലുക്കി.

"അതൊക്കെ പോട്ടെ!"

പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർമ്മിച്ച് സന്ദീപ് പറഞ്ഞു.

"നിന്നെ കളിക്കാൻ കഴ മൂത്ത് നിന്റെ ജോർജ്ജ് ചേട്ടൻ അവിടെ നിപ്പുണ്ട്..വേം വാ...!"

അവനവളുടെ കൈക്ക് പിടിച്ച് വലിച്ചു.

***********************************************

ശ്രീദേവിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല . ദേഹം മുഴുവനും തരിക്കുന്നു. ജോര്‍ജ്ജ് ചേട്ടന്‍ സ്ഥലത്തില്ല. ഇനി ഒരു മാസം കഴിയാതെ ആള്‍ വരില്ല. കുടകില്‍ എവിടെയോ കുറെ സ്ഥലം ലീസിനെടുത്ത് ഇഞ്ചിക്കൃഷിയെന്തോ ആണ്. സന്ദീപ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്തെങ്കിലും മിണ്ടിയും

പറഞ്ഞുമിരിക്കാമായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ നാവ് വളച്ചാല്‍ സെക്സ് മാത്രമേ വായില്‍