Chapter Title : രാത്രിയില്‍ വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ [സ്മിത]

കാഴ്ചയാണ് ഇപ്പോൾ.വല്ലപോഴെങ്കിലും തിരക്കുള്ള ബസ്സിൽ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ എത്ര തവണയാണ് അതിൽ ആളുകളുടെ ഞെക്കും പിടുത്തവും പിഴിയലും കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്!

“അൽപ്പം ഒന്ന് പൊങ്ങിക്കേടീ...."

ഡാനി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ സുനിലും ആനന്ദും സന്ദീപും അവരെ ഇരുവരെയും നോക്കി.

"എന്നാ?"

അവരുടെ നോട്ടം കണ്ട് ഡാനി ചോദിച്ചു.

"ചേച്ചിയെ എടീ എന്ന് വിളിച്ചത് കൊണ്ടാണോ ഇങ്ങനെ എല്ലാരും കണ്ണുമിഴിച്ച് നോക്കുന്നെ?"

അവർ മൂവരും പിന്നെ സന്ദീപിനെ നോക്കി.

"ചേച്ചിക്ക് കൊഴപ്പം ഇല്ലേൽ എനിക്കെന്ത് പ്രശ്നം?"

സന്ദീപ് ചിരിച്ചു.

"ഇതുപോലെ നല്ല കൊഴുകൊഴുത്ത ഒരു സുന്ദരി ചരക്കിനെ...മാദക സുന്ദരിയെ എടീ എന്നൊക്കെ വിളിക്കുമ്പം ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു സുഖമുണ്ടല്ലോ, അതൊന്നും നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവില്ല..."

"നിനക്ക് എന്തേലും എതിർപ്പ് ഉണ്ടോടീ?"

അവൻ ചോദിച്ചു.

അപ്പോൾ ശ്രീദേവി ലജ്ജ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അവന്‍റെ  നേരെ മുഖം തിരിച്ച് പുഞ്ചിരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു.

"ഒന്ന് പൊങ്ങി ഇരുന്നേടീ..."

അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.

ശ്രീദേവി എഴുന്നേറ്റു. അപ്പോൾ അവളുടെ ചന്തിയിലേക്ക് അവർ എല്ലാവരും നോക്കി. നല്ല കട്ടിയിൽ തുടകൾ ചേരുന്ന ഭാഗം നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരിക്കുന്നത് എല്ലാവരും കണ്ടു.

അപ്പോൾ അവൾ കഴുത്ത് തിരിച്ച് ചന്തിയിലേക്ക് നോക്കി.

"ശ്യേ!!"

അവളുടെ മുഖം ലജ്ജയാൽ കുതിർന്നു.

"ശരിക്കും സുഖിച്ച് ഇരിക്കുവാരുന്നു അല്ലെ? ഉം ..ഉം..."

ആനന്ദ് അമർത്തി മൂളി.

"ആ ഇനി ഇരുന്നോ?"

അപ്പോൾ മറ്റാരും കണ്ടില്ലെങ്കിലും ഡാനി ഷോട്ട്സിന് പുറത്ത് കൂടി മുഴച്ചുപൊങ്ങിയ കുണ്ണയിൽ അമർത്തി ഒന്ന് പിടിച്ചു വിടുന്നത് സന്ദീപ് കണ്ടു.

ശ്രീദേവി വീണ്ടും ഡാനിയുടെ  മടിയിൽ ഇരിക്കാൻ താഴ്ന്നു.

അപ്പോൾ അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പിടിച്ച്