Chapter Title : രാവണ ഉദയം 5 [Uncle jhon]

തേവടിയ മാവ അവ കൂടെ അന്താ നായി അഖിൽ അവഗ ഫ്രണ്ട്സ് വരുവാ യേ പുള്ളയെ യെസുവാ അന്നാ യേ പുള്ളേ എത്കും ബാധൽ കൊടുകാംമേ കല്ല് മാതിരി നിപ്പർ യെന്ന പത്ത അവഗ ഓടി പോവാങ്കെ

മനോജ്‌ ഇത് എല്ലാം കേട്ട് നിന്നും

ഉന്നക്ക് തെറിയുമാ തബി യേ പുള്ള അങ്ക പോകവേ മാട്ടെ തോ അങ്കെ ഇരിക്കലെ പെരിയമാ അവഗ മാട്ടു കുപ്പിട്ടാൽ മാട്ടു താ അവൻ അവിടേക്കു പോകരുത് ഉള്ളു അങ്കെ പോയി അന്താ അമ്മ കൂടെ പേസ്സി അവഗലുക് കാലേലം പുടിച്ചു കൊടുത്ത് താ വരുവാ യേ പുള്ള

മനോജ്‌ കുറച്ചു വിട്ട് നിന്നും

മനോജ്‌... അപ്പൊ ആതിരയെ കയറി പിടിച്ചു എന്നു പറയുന്നത്

മണിയമാ അവനെ നോക്കി അവൻ കുറച്ച് കുടി മാറി നിന്നും

മണിയമാ... യെപ്പ ഉനക് പുരിയലയ ഇല്ലേ... ഇല്ലേ പുരിയാത്ത മാതിരി നാടികിരിയ അന്താ നായിഗേ യെൻ പുള്ളയെ ട്രാപ് പണ്ണിത്ത അങ്കെ വരാവെച്ചോ ഉനക് ഒന്നും തെരീയുമാ അന്താ പോണു ഇല്ലായ ആതിര കാതൽ പൈത്യം അവളെ യെവകുടയെല്മോ പുടിച്ചുരിക്കെ അവളെ പകരുതേ യേ പുള്ളയിക് പുടികാത് അവളായെലാം യേ പയ്യൻ കേട്കാ പത്തിറുക്കെന്ന് സൊന്ന ഇല്ലേ യേ പുള്ളേ സവും അന്നാലും അവളായെലാം തൊടമാട്ടം നാനും മീൻക്ഷിയും വളർത്ത പുള്ളയവൻ നീ ഇന്ത നാട്ടിലെ കേട്ട് പാർ അന്താ കുടുബത്തിലെ പുതുതലമുറയിലെ ചിലത് എല്ലാം റൊമ്പ മോസ്സമാന വെറി പുടിച്ച നായിഗേ

മനോജ്‌... അന്ന് എന്താ ഉണ്ടായത് എന്ന് ഒന്നും പറയാമോ

മണിയമാ... തബി യെന്നക് പുടികാത്ത ഒരു നാൾ അത്‌ മീനാക്ഷി ഇരുകുബോത് എല്ലാം കാലഭൈരവ കോവിലെ പോയിഡും അവ പോയി സെർധത് അപ്പുറം യേ പുള്ള ശെരിയ തുകലെ ശപിടാമാട്ടോമ് എപ്പയും യേഗായോ പത്തു ഉകതിട്ട് ഇരുപ്പേ അവൻ പ്രചനയെലാം മാർറുത്കെ അന്താ കോവിലെ പോയി പൂജ പണലം ന്നേനച്ചേ അന്നെകി അവനെ വയറു നിറയെ സപിടവെച്ചു ത്ത നാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് കോവിലേക്ക് പോണത് അങ്കെ യെല്ലമേ ക്ലീൻ എല്ലാം പണി