Chapter Title : രാവണ ഉദയം 5 [Uncle jhon]

വന്നാ ജോലി അവർ ചെയ്യും ആരു ഇനി ഒരക്ഷരം മിണ്ടി പോകരുത് മനസ്സിൽ ആയോ

എല്ലാവരും അമ്മയുടെ അന്ത്യ ശാസനത്തിൽ അനുസരണയോടെ നിന്നും

പ്രതാപൻ മനോജിനെ നോക്കി നീ എന്താ ഇ കാണിക്കുന്നേ എന്നാ പോലെ ആംഗ്യം കാണിച്ചു മനോജ്‌ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു

മനോജ്‌.... അയ്യോ അരുന്ധതി എന്ന് വിളിച്ചത് അല്ല അതിന്റെ കൂടെ പ്രായം നോക്കി മാത്രം അമ്മയെന്നോ അമ്മായി എന്നോ ചേർക്കം അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് പറ്റും

തബുരാട്ടി... കുട്ടിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളത് വിളികാം

മനോജ്‌... അയ്യോ ഞാൻ ആരുടെയും കുട്ടി ഒന്നും അല്ല മനോജ്‌ എന്ന് വിളികാം അല്ലെങ്കിൽ യൂണിഫോം നോക്കി അതിനു റെസ്‌പെക്ട് കൊടുത്തു സാർ എന്നു വിളികാം ചിലപ്പോ ഇ അച്ചുവിനെയും കുട്ടി എന്നൊക്കെ ആയിരിക്കിലെ വിളിച്ചത് അതു കൊണ്ടു അതു വേണ്ടാ കാരണം അവൻ മിസ്സ്‌ ആയപ്പോ അവൻ വെറും മാണിക്യന്റെയും മീനാക്ഷിയുടെയും മാത്രം മകൻ ആയി പോയാലോ അപ്പൊ അത്രയല്ലേ ഉള്ളു ( മനോജ്‌ ഒന്നും ചിരിച്ചു,)

തബുരാട്ടിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഇറ്റ് വീണു

കണ്ടു നിന്നവരുടെ ഓക്കേ നെഞ്ച് പൊളി പോയിരുന്നു അമ്മയുടെ നെഞ്ച് ഉരുകുന്നത് മാളു നോക്കി കണ്ടു

പ്രതാപൻ മനോജിന്റെ ചെവിക്ക് അരികിൽ വന്നു പറഞ്ഞു

പ്രതാപൻ... എടോ താൻ എന്തിനുള്ള പുറപ്പാട് ആണ്

മനോജ്‌... സാർ നമ്മൾ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിട്ടില്ല കണ്ണുനീർ ഓക്കേ ഇപ്പോയെ വേസ്റ്റ് ആകേണ്ട എന്ന് പറയണോ

പ്രതാപൻ.. പ്രായം ഉള്ള സ്ത്രീ ആണ് താൻ വേണ്ടത്താ പണി എടുക്കരുത്

മനോജ്‌... സാർ നേരത്തെ ഇരുന്നു