Chapter Title : റബർ എസ്റ്റേറ്റിലെ ഒളിജീവിതം 3 [കാട്ടാളൻ]
ആൻ്റി ഒരു കറുത്ത പാരഗൺ വള്ളി ചെരുപ്പ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ചതുപ്പിലെ കറുത്ത ചെളി ചവിട്ടികുഴച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ആൻ്റിയുടെ നെയ്കുണ്ടി ചുരിദാറിൻ്റെ സൈഡിലെ കീറലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഇടക്ക് തുളുമ്പി തെറിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ പതിയെ പിന്നിലൂടെ ചുരിദാർ പൊക്കി കൂതിയിലേക്ക് വിരലിട്ടു. ആഹ്....എടാ ചെക്കാ.. അവിടെ ചെന്നിട്ട് ആട്ടെടാ... നിനക്ക് എൻ്റെ കൂതി മുഴുവൻ തന്നേക്കാം.. ആൻ്റി കാമകാമപരവശയായി കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. നിനക്ക് അത്രക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ അവളുടെ കൂതി...? ഇച്ചായൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു. "ആ ഇച്ചായ... ഇച്ചായൻ്റെ സെലക്ഷൻ സൂപ്പർ..." കൂതിയിലിട്ട വിരൽ ഉമ്പികൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു. കരയിലേക്ക് കയറുന്നിടത്ത് ഒരു കുഴിയിലെ വെള്ളത്തിൽ കാലിലെ ചെളി കഴുകി ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ആൻ്റിയുടെ വടിവൊത്ത കാലും കാൽപാദവും ആൻ്റിയെ പോലെ തന്നെ മാദകത്വം ത്രസിക്കുന്നതാണ്. ആ വിരലുകൾ എനിക്ക് ഊമ്പിക്കുടിച്ച് മതിയായിരുന്നില്ല.
റബർക്കുരു വീണ് മുളച്ച് നിങ്ങി വളരുന്ന റബർമരങ്ങൾ ഉള്ള സൂര്യപ്രകാശം അകത്തേക്ക് വരാത്ത തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ഹൊറർ കമ്പിപ്പടത്തിൻ്റെ സീൻ പോലെ തോന്നി. ഞാൻ സംശയം അടക്കാൻ വയ്യാതെ ഇചായനോട് ചോദിച്ചു... "നമ്മൾ എങ്ങോട്ടാ..പോകുന്നത് ഇച്ചായാ...? കാണാൻ പോകുന്ന പൂരം പറയണ്ട കാര്യമുണ്ടോ...? ഇച്ചായൻ ചോദിച്ചു. "എന്നാലും.....?" "വർക്കിച്ചായൻ്റെ താവളത്തിലേക്ക്... ഇവള്ടെ അപ്പൻ്റെ അനിയനാ... ഇവൾക്ക് എന്തേലും ഇവിടെ ഉണ്ടാക്കിയാൽ... അങ്ങേരെ ഊമ്പിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഇറങ്ങില്ല.... ആ... ഇപ്പൊ കാൽ ഒടിഞ്ഞ് നടക്കാൻ വയ്യാതെ ഇരിക്കുന്നകൊണ്ട് പറയുകേം വേണ്ട... "സ്നേഹം കൊണ്ടല്ലേ ഇച്ചായാ...." ആൻ്റി കൊഞ്ചി പറഞ്ഞു. സ്നേഹം ഒക്കെ കൊള്ളാം... വർക്കിച്ചായനെ മൂത്രം കുടിപ്പിച്ചു കൊല്ലരുത്. ഇല്ലിച്ചായാ... പാപ്പന് എൻ്റെ
💬 Comments
View all comments