Chapter Title : റബർതോട്ടം 1 [യമൻ]

വേറെ ഇടമില്ല,” തന്റെ മാറിലേക്ക് ഇഴയുന്ന ഹരിയുടെ കൈ തടയാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ആ സ്ത്രീ ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.

“എത്സമ്മച്ചേച്ചി പേടിക്കണ്ടാ, ഞാൻ ഒന്നും ആരോടും പറയില്ല, പകരം നീ എന്ത് തരും?”

തന്നെ ബഹുമാനത്തോടെ ‘ചേച്ചി’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നവനാണ് ഇപ്പൊ തന്നെ “നീ” എന്നും “എൽസി” എന്നും വിളിക്കുന്നത്‌.

“ഹരി ഞാനെന്ത് തരാനാ നിനക്ക്? അറിയാമല്ലോ ഞങ്ങളുടെ അവസ്ഥ, പണത്തിന്റെ നല്ല ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുകൊണ്ടല്ലേ റബർഷീറ്റ് സാമുവേലച്ചായൻ അറിയാതെ മറിച്ചു വിൽക്കുന്നതു, ദൈവത്തെയോർത്തു ഉപദ്രവിക്കല്ലേ നീ ഞങ്ങളെ.”

തന്റെ മാറിനുമുകളിലെത്തിയ അവന്റെ കൈ ദുർബലമായി എതിർത്തുകൊണ്ട് ആ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു.

“എന്റെ എൽസമ്മേ, പണമൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട. നിങ്ങൾക്ക് വേണമെങ്കിൽ അത്യാവശ്യം ഞാൻ തന്ന് സഹായിക്കാം. പക്ഷേ ഈ മൊതല് എനിക്ക് വേണം.

എന്റെ കൊറേ നാളായിട്ടുള്ള ഒരാഗ്രഹമാ ഇത് എൽസിക്കുട്ടിയെ. നിന്നെ ഇതുപോലെ ഈ റെബർ തോട്ടത്തിൽ ഒന്ന് കിട്ടാൻ കാത്തിരിക്കുവാരുന്നു ഞാൻ.”

തന്റെ കൈയുടെ ചലനത്തിന് വികാതമായി നിന്നിരുന്ന അവരുടെ കൈ മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവരുടെ ഇറുകിയ ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ കൊഴുത്തു തടിച്ച മുലകളൊന്നിൽ അമർത്തികൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

“ഓഹ് വേണ്ട ഹരി..ഞാൻ ഞാൻ ഒരു ഭാര്യയാണ്, അസുഖകാരനാണെങ്കിലും എന്റെ ഭർത്താവ് എന്റെ കാണപ്പെട്ട ദൈവമാണ്. എനിക്ക് അയാളെ വഞ്ചിക്കാനാകില്ല,” കിതപ്പോടെ എൽസി പറഞ്ഞു,

“ഒന്നടങ്ങിനില്ലെടി അവിടെ. നീ നിന്റെ ഭർത്താവിനെ പൂജിച്ചോ. അതൊന്നും സാരമില്ല. ഇപ്പൊ ഞാൻ നിന്നെയൊന്ന് പൂജിക്കട്ടെ.”

രണ്ടുകൈകൊണ്ടും ഹരി ആ സ്ത്രീയുടെ ചക്കമുലകളെ മുന്നിൽനിന്നും ഞെക്കിപ്പിഴിഞ്ഞു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

ഒരുകൈയിൽ ടാപ്പിങ് കത്തിയും പിടിച്ച് അവനു മുന്നിൽ എൽസി നിസ്സഹായയായി നിന്നു.