Chapter Title : രചനയുടെ വഴികൾ 2 [അപരൻ]

അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളതു കൊണ്ട് എല്ലാവരും ലഞ്ചിനായി പിരിഞ്ഞു...

എല്ലാവരും മ്ലാനവദനരായിരുന്ന് ലഞ്ചു കഴിച്ചു. പക്ഷേ ആരുടേയും മുഖത്തെ മ്ലാനത ആമാശയത്തിന്റെ അമ്ലതയെ ബാധിച്ചില്ല...

നാലാമത്തെ പ്ലേറ്റ് ബിരിയാണിയിൽ കൈ വച്ച് മന്ത്രിണി പറഞ്ഞു,

" മഹാരാജൻ ഡെസ്പാകേണ്ടാ. പോസ്റ്റ് ലഞ്ച് സെക്ഷനിൽ അടിയൻ വീണ്ടും ബാറ്റിംഗിന് ഇറങ്ങാം. ചായസമയം വരെ എങ്ങനെയെങ്കിലും പിടിച്ചു നിൽക്കാം. അപ്പോഴേക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ നോക്ക്. അതുവരെ എന്നാലാവുന്നതു ചെയ്യാം. കവ കീറിയാലും വേണ്ടില്ല. രാജ്യത്തിനു വേണ്ടിയല്ലേ..."

പരപ്പൂറീ... രാജ്യത്തിനു വേണ്ടി പോലും ! അല്ലാതെ നിന്റെ പൂറിന്റെ കഴപ്പു തീർക്കാനല്ല... ഇതായിരുന്നു എല്ലാവരുടെ മനസ്സിലും ഉയർന്നത്. എങ്കിലും ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

ലഞ്ചു കഴിഞ്ഞ് ഓരോ ഹാഫ്- എ-കൊറോണ കത്തിച്ച് ഞാനും കുഞ്ഞുമന്ത്രി ചെറിയാൻ നായരും നടക്കാനിറങ്ങി.

ചുരുട്ടും പുകച്ച് നട്ടുച്ചയ്ക്ക് ഈ മുതുവെയിലത്ത് നടക്കാനെന്തു സുഖം . ആഹാ!

അപ്പോഴേക്കും ഭടന്മാരുടെ ഡ്യൂട്ടി മാറി പുതിയ സെറ്റ് ഭടന്മാരെത്തി. ഭൂരിഭാഗവും ബംഗാളികൾ !

" ഭടന്മാർക്കു ഭയങ്കരക്ഷാമം. ആർമിയിൽ ആരും ചേരുന്നില്ല.ഒത്തിരി പേർ സിക്ക്ലീവിലാ. രാജാവിന്റെ തെങ്ങുകയറ്റം..." നായർ വിശദീകരിച്ചു.

ചെറിയാൻ നായരെ എനിക്കു ബോധിച്ചു. ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും പകുതി ക്രിസ്ത്യാനിയല്ലെ. ( ചെറിയാൻ നായരായ കഥ പിന്നീട്...)

" എന്നാലും മന്ത്രിണിയെ സമ്മതിക്കണം " ഞാൻ.

" അതേയതേ. ഇന്ന് രാജ്യത്തു കിട്ടാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല വെടിയാ.തനി തങ്കം." നായർ.

" എന്നാലും ഈ വെടിയെ എങ്ങനാ മന്ത്രി കെട്ടിയത് "

" അതൊരു കഥയാ സാഹിത്യകാരാ "

നായർ കഥിക്കാൻ തുടങ്ങി...

കുക്കുടനും പരമകുണ്ടനും സതീർത്ഥ്യരായിരുന്നു. എൽ.കെ.ജി. മുതലേ കളിക്കൂട്ടുകാർ