Chapter Title : രജനിയുടെ പുതു ജീവിതം [Maalu]

എന്നും ഉണ്ടാവുമോ

ഉണ്ടാവും

അപ്പൊ കല്യാണം കഴിഞ്ഞാലോ

അതപ്പോഴല്ലേ എന്തേലും വഴി കാണും ...ഞാൻ അങ്ങ് കെട്ടിയാലോ ചേച്ചിയെ

ആരെങ്കിലും ചേച്ചിയെ കെട്ടുമോടാ

ചേച്ചി എന്നുള്ള വിളി മാറ്റിയാൽപ്പോരേ

പിന്നെ എന്ത് വിളിക്കും

എന്താ ഇഷ്ട്ടം

എന്ത് വേണേലും വിളിച്ചോ

ഞാൻ ജിനി എന്ന് വിളിക്കട്ടെ

ജിനി ...എന്നെ ആരും ഇതുവരെ ജിനി എന്ന് വിളിച്ചിട്ടില്ല

ഞാൻ വിളിക്കട്ടെ ...ഇഷ്ട്ടായോ ആ പേര്

ആയി ...ജിനി ...കൊള്ളാമല്ലേ ..

എനിക്കെന്തോ അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ ആണ് ഇഷ്ട്ടം ...ജിനി ...ജിനിമോൾ ...

മോളോ ..ഞാനോ

പിന്നല്ലാതെ മോനാ

ഈ വയസ്സാം കാലത്താണ് മോള്

അതെ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ വയസ്സായി വയസ്സായി എന്ന് പറയണ്ട ...എനിക്കറിയാം

ഓഹ് അങ്ങനെ ആവട്ടെ തംബ്രാ ...

ഞാൻ രാത്രി വിളിക്കട്ടെ

എന്തിനാ

കുരുത്തക്കേട് പറയാൻ

അയ്യടാ ...അങ്ങനെ പറയണ്ട

പ്ളീസ്

എടാ നിനക്കെന്നെ ഇനിയും മനസിലായില്ലേ

ആയത്കൊണ്ടാണല്ലോ ഞാൻ ചോദിച്ചത്

ഹമ് ..നിനക്ക് എപ്പോ വേണേലും വിളിക്കാം ....എന്ത് വേണേലും പറയാം ...എന്നോടിനി ഒന്നിനും സമ്മതം ചോദിക്കണ്ട

ഒന്നിനും ...

ഒന്നിനും ..

ഞാനൊന്നു കെട്ടിപിടിച്ചോട്ടെ എന്റെ ജിനിയെ

ഹമ്

ഞാൻ മെല്ലെ രജനിയുടെ അടുത്തേക്ക് മെല്ലെ നടന്നു കസേരയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ജിനിയെ മെല്ലെ ഞാൻ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു ...എഴുനേറ്റ അവൾ എന്റെ മാറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിന്നു ..രണ്ടു കയ്യ് കൊണ്ടും ഞാൻ അവളുടെ മുഖം ചേർത്ത് പിടിച്ചു ...കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കഥ പറയുക എന്ന് കേട്ടിട്ടേ ഉള്ളു സത്യത്തിൽ ഞാൻ അത് അനുഭവിച്ചു ...പണ്ട് കോളേജ് കാലത്തു പ്രേമിച്ചപ്പോളൊന്നും ഈ ഒരു ഫീൽ കിട്ടിയിട്ടില്ല ...വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹം എനിക്കവരോട് തോന്നി ...ആദ്യം കണ്ടപ്പോ കളിക്കണം എന്നാണ് തോന്നിയത് പിന്നീട് അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ സ്നേഹത്തിനു വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്ന മനസ്സും ശരീരവുമായിട്ടാണ് അവർ ജീവിക്കുന്നത് എന്ന തിരിച്ചറിവിൽ കാമം സ്നേഹമായി ..അവരെ ഞാനും ഒരുപാട് ഇഷ്ട്ടപെടുന്നു ...

എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല പൂഴ്ത്തിയ ജിനിയെ ഞാൻ പതുകെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു ...

എത്ര കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നറിയാമോ ഇങ്ങനെ ഒന്ന് നിൽക്കാൻ

എന്റെ കൂടെയോ

അല്ല ....എന്റെ ഭർത്താവ്