Chapter Title : രമിതയുടെ രതികേളികൾ 3 [സിമോണ]

രമീ???...." കംപ്യുട്ടർ സ്‌ക്രീനിൽ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ച് റാം ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഇത്തവണ ഞെട്ടിയത് രമിതയായിരുന്നു...

"എന്താ??????..." അവൾ, ഒരു നിമിഷം അന്ധാളിപ്പോടെ റാമിനെ നോക്കി...

"പാല്... ചായയ്ക്ക് പാല് വാങ്ങാനല്ലേ നീ അങ്ങോട്ടു പോയത്.. കിട്ടിയോ ന്ന്??" റാം ചോദ്യത്തിലൊരു ചെറു പുഞ്ചിരി കലർത്തി.

"പാല്!!!.... അതുപിന്നെ!!!...." രമിത അത് മറന്നേ പോയിരുന്നു. "ആൾടെ കയ്യിലില്ലെന്നു പറഞ്ഞു റാം..." അവൾ പെട്ടന്ന് നാവിൽ വന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു.

"ഏഹ്!!!... പിന്നെ നീ അവിടെ എന്ത് ചെയ്യായിരുന്നു??.. കുറെ നേരായല്ലോ പോയിട്ട്... " അത് പറഞ്ഞ്, റാം, അവളെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി... ഒരു കള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ.. "അയാള് നോക്കിയോ നിന്നെ??..."

അവൾ റാമിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഛെ!!!!!... സ്വന്തം ഭാര്യയെ മറ്റൊരുത്തൻ നോക്കുന്നത് താല്പര്യത്തോടെ ചോദിക്കുന്ന ഭർത്താവ്... ഇയാളൊരു ആണാണോ??? അയാളുടെ ഭാര്യയായതിൽ അവൾക്ക് പുച്ഛം തോന്നി.

പക്ഷെ!!!!... അത് തന്നെയല്ലേ തനിക്കും വേണ്ടിയിരുന്നത്.. വിവാഹശേഷം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തനിക്കും മടുപ്പുതോന്നിയിരുന്നില്ലേ?? റാമുമായി ശാരീരിക ബന്ധത്തിലേർപ്പെടുമ്പോൾ പോലും താൻ മറ്റൊരാളെ ഫാന്റസൈസ് ചെയ്തിട്ടില്ലേ?? അവളുടെ മനസ്സ് ചോദ്യോത്തരങ്ങളിൽ കുഴങ്ങി..

"അയാള് നോക്കിയില്ലേ അപ്പൊ??... ഛെ!!!!.. അയാളെന്തൊരു മനുഷ്യനാ.. ഇത്രക്ക് സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ട്.. അയാള് ചിലപ്പോ ഗേ എങ്ങാനും ആവും.. അതാവും കല്യാണം കഴിക്കാതെ നടക്കുന്നത്.. അല്ലെ രമീ??.." റാമിന്റെ ചോദ്യം പക്ഷെ, അവളെ അസ്വസ്ഥയാക്കി..

തന്റെ മാധവേട്ടനെ "ഗേ" എന്ന് വിളിച്ചു പരിഹസിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി അവൾക്ക്.. റാമിനേക്കാൾ ഒരുപക്ഷെ, അവളുടെ മനസ്സ് മാധവനിൽ കുരുങ്ങിയിരുന്നു..

"റാമിന് നാണമില്ലേ!!!.. ഇത്ര യോഗ്യനായ ഒരു മനുഷ്യനെ ഗേ എന്നൊക്കെ വിളിക്കാൻ... ഇതൊക്കെ എവിടന്നു പഠിക്കുന്നു റാം??... ആവശ്യമില്ലാത്ത ഓരോന്ന് കമ്പ്യുട്ടറിൽ നോക്കി പഠിച്ച് വന്നോളും..." രമിത കടുത്ത കോപത്തോടെ മുറുമുറുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..

"നീ ദേഷ്യപ്പെടല്ലേ രമീ... ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചില്ല.." റാം, ശാന്തനായി കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റ് അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു..

"നോക്ക്... അയാളൊരു മാന്യനാണെന്ന് എനിക്കാദ്യമേ തോന്നിയിരുന്നു. എങ്കിലും, ഇത്ര സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ട് ഒന്ന് നോക്കിപോലുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഞാൻ കരുതി.... സോറി... ഞാൻ മറ്റുള്ളവരെ പറ്റി