Chapter Title : റംസാൻ്റെ ഹൂറികൾ 2 [Sugunan]

വിരലുകൾ പതിയുന്നതും ചെവിയിൽ 'ചിക്' എന്നൊരു ശബ്ദവും റംസാൻ അറിയുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്തു. രഹ്ന ചെകിട്ടത്തടിച്ചതാണ് എന്ന് അവനു മനസ്സിലായി.

ഈയ് എന്നെ നശിപ്പിച്ചല്ലോടാ ഹറാമ്പെറന്നോനെ. സ്വന്തം മോനെ പോലെയല്ലേടാ ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടെ.

രഹ്നയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ അണപൊട്ടി ഒഴുകി

കുറച്ചു നേരം റംസാൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു എന്നിട്ട് പെട്ടെന്ന് അവളെ വലിച്ച് അവൻ്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. അത് രഹ്ന ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഇത്തിരി ഉലഞ്ഞ് അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചത്തേക്ക് ചെന്നു വീണു. കുതറി മാറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൻ രണ്ടു കൈയ്യും കൊണ്ട് അവളെ വരിഞ്ഞുമുറുകി. ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവസാനം അവൾ തോൽവി സമ്മതിച്ച് അവൻ്റെ മാറോട് ചേർന്നു കിടന്ന് കരച്ചിൽ തുടങ്ങി. അവൻ അവളുടെ മുഖം വശങ്ങളിലേക്ക് പിടിച്ചുപൊക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അപ്പോഴും ജലപ്രവാഹം നിന്നിട്ടില്ല.

ഏയ് എന്തായിത്! എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കിടന്ന് കരയുന്നെ ?ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലെ ഇന്നലെ രാത്രി നടന്ന കാര്യം നമ്മള് രണ്ടും അല്ലാതെ ഈ ദുനിയാവില് വേറൊരാള് അറിയൂല. ഇത് എൻ്റ വാക്കാ...

റംസാൻ പറഞ്ഞു.

ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ടും എന്ത് പ്രയോജനം രഹ്നയുടെ കണ്ണീരുറവക്ക് ശമനമുണ്ടായില്ല. അവൻ വലതു കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണീരു തുടച്ചു.

ഇങ്ങനെ കിടന്നു കരയാതെ ആർക്കെങ്കിലും വല്ല സംശയോം തോന്നും. അവൻ പറഞ്ഞു.

എന്നാലും ഈയ് എന്നെ എന്നെ

അവൾ വീണ്ടും അവൻ്റെ നെഞ്ചത്ത് കിടന്ന് വിങ്ങി വിതുമ്പി.

അതിന് ഞാൻ എന്ത് ചെയ്തൂന്നാ പ്രയപൂർത്തിയായ ഒരാണും പെണ്ണും ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളെ ഇന്നലെ നമ്മളും ചെയ്തുള്ളൂ അതിലെന്താ തെറ്റ്?

ഒരാണും പെണ്ണുമോ