Chapter Title : രണ്ടു മദാലസമാർ 11 [Deepak]

വീടുകൾക്ക് മുകളിൽ കിടന്നിരുന്ന അനാവശ്യ സാധനങ്ങൾ കാറ്റിൽ കുടുങ്ങി നിലത്തേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങി. ഇനിയും വെളിയിൽ നിൽക്കുന്നത് അപകടമാണ്.
ഞാൻ റൂമിൽ കയറി കതകടച്ചു.
കരണ്ടു പോയപ്പോൾ ആകെ ഇരുട്ടായി. ഞാൻ എമർജൻസി ലൈറ്റ് തെളിച്ചു.
ഞാനൊരു ചായ ഉണ്ടാക്കുവാനുള്ള തത്രപ്പാടിലായിരുന്നു.
പെട്ടന്നായിരുന്നു അതിശക്തമായ ഒരിടി വെട്ടിയത്. ഒപ്പം മിന്നലും. അടുത്തെവിടെയോ ആഘാതം സംഭവിച്ചട്ടുണ്ട്. ഇടിമുഴക്കം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു അകലേക്ക്പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നു. മഴയുടെ ശക്തി കൂടിക്കൂടി വന്നു. ഒപ്പം ശക്തമായ കാറ്റും.
അൽപ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിലിൽ ആരോ മുട്ടി. അതായിരിക്കും ഈ സമയത്തു, ഞാൻ കതകു തുറന്നു. നനഞ്ഞു കുളിച്ചു ഭയന്ന് വിറച്ചു ചന്ദ്രിക.
കതകു തുറക്കേണ്ട താമസം അവൾ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് ഓടിക്കയറി.
നനഞ്ഞു ഈറനായി നിൽക്കുന്ന ഒരു കാമ ബാണം! ഞാനവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയി.
അവൾ വിറച്ചുകൊണ്ട് സോഫയിൽ ഇരുന്നു.
എന്താ എന്ത് പറ്റി? ഞാൻ തിരക്കി.
അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഞാൻ ടവൽ എടുത്തു അവൾക്കു തുവർത്തുവാൻ കൊടുത്തു. നനഞ്ഞ മാക്സിക്കിടയിൽ കൂടി അവളുടെ പൊക്കിളും ശരീര ഭാഗങ്ങളും സ്പഷ്ടമായി കാണാം. അവൾ ടവൽ കൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേയ്ക്ക് പോയി. പെട്ടന്ന് തന്നെ തിരികെ വന്നു.
അപ്പോഴേയ്ക്കും അടുത്ത ഇടി വെട്ടി, പഴയതിലും ശക്തമായിരുന്നു ഈ പ്രാവശ്യം.
ചന്ദ്രിക ഓടിവന്നെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ചന്ദ്രിക--എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു.
ഞാൻ: പേടിക്കേണ്ടാ, ഞാനിവിടുണ്ടല്ലോ.
ഞാനവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി.
അവളാകെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ : പെണ്ണെ നിനക്ക് പനി പിടിക്കും, തല എന്താ തുവാർത്താഞ്ഞത്?
എവിടെ ടൗവൽ ?
ചന്ദ്രിക: അത് ബാത്ത് റൂമിൽ പോയി.
ഞാൻ പോയി ടൗവൽ എടുത്തുകൊണ്ടു വന്നു. ഞാൻ തന്നെ അവളുടെ തല തുവർത്തിക്കൊടുത്തു. എന്റെ ഷർട്ടെടുത്തു ധരിക്കാൻ കൊടുത്തു.
ഞാൻ: അതെല്ലാം ഊരി കളയൂ. എന്നിട്ടിത് ഇടൂ.
അവൾ ഭയപ്പാടിലും നാണിച്ചു.
ഞാൻ: “നാണമൊന്നും കാണിക്കണ്ടാ വല്ല അസുഖവും പിടിപെട്ടാൽ പിന്നെ ആരുണ്ട് നോക്കാൻ. ചേച്ചിയും നാട്ടിൽ പോയിരിക്കുകയാ. ശത്രു ആയിരുന്നെങ്കിലും മേഴ്സിയും ഇല്ല.”
അവൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ കുഴങ്ങി.
അവൾ: കണ്ണടയ്ക്കൂ.
ഞാൻ: എന്തിനാ കണ്ണയ്ക്കുന്നതു ഞാൻ അപ്പുറത്തേയ്ക്ക് പോകാം.
അവൾ: അയ്യോ വേണ്ടാ.
ഞാൻ: