Chapter Title : രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികൾ

നോക്കാതെതന്നെ അവൻ പറഞ്ഞു, “ഞാൻ സണ്ണിയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു.” പെട്ടെന്നുതന്നെ അവൻ മുകൾനിലയിലെ അവന്റെ മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചു. താക്കോൽദ്വാരത്തിലൂടെ ഞാൻ അവനെ നോക്കി നിന്നു. പാന്റിന്റെ പോക്കെറ്റിൽനിന്നു രണ്ടായി മടക്കിയ പുസ്തകം അവനെടുത്തു. ഷർട്ടുപോലും മാറാതെ കസേരയിലിരുന്ന് അവൻ ആ പുസ്തകം മറിച്ചുതുടങ്ങി. പേജുകൾ മറിയവേ അവൻ പാന്റഴിക്കുന്നതും കുലച്ച കുണ്ണ കൈയിലെടുത്തു തലോടുന്നതും ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. ഡോണ പറഞ്ഞത് ഞാനോർത്തു; അവൻ ആ പുസ്തകം പഠിച്ചു കൈയിൽപിടിച്ചു കളയുകയെയുള്ളു. അതിനനുവദിച്ചാൽ ഞാനെന്നും വിരലിട്ടു നടക്കേണ്ടിവരും. രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഹാളിലേക്കു നടന്നുകൊണ്ട് ഞാനവനെ വിളിച്ചു. തിരിച്ചെത്തി താക്കോൽ ദ്വാരത്തിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ അവൻ പാന്റു വലിച്ചുകയറ്റി, സിബ്ബിടുകയാണ്. പുസ്തകം മുഴുവനും നോക്കാനും, വെള്ളം വരുന്നതുവരെ പിടിക്കാനും ഒക്കാത്തതിന്റെ നിരാശ അവന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ തിരിച്ചു ഹാളിലെത്തി അവനെ കാത്തുനിന്നു. ഷർട്ടും പാന്റും മാറി, ബർമൂഡയിട്ട് അവൻ വന്നു.

പ്രകടമായ നീരസത്തോടെതന്നെ അവനെന്റെ അടുത്തുവന്നു. “എന്തിനാ ചേച്ചി വിളിച്ചത്?” ഞാൻ ചോദിച്ചു,“നീയെന്താ മുറിയടച്ചിരിക്കുന്നത്? നിനക്ക് ഊണ് കഴിക്കണ്ടേ?” “ഞാൻ സണ്ണിയുടെ വീട്ടിൽനിന്നു കഴിച്ചതാ.” എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു, “സണ്ണിയുടെ മമ്മി ഓഫീസിൽ പോയി. ഡോണ ഇതുവരെ ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ആരാ നിനക്ക് ആഹാരം തന്നത്?” സ്വന്തം കള്ളം കണ്ടുപിടിച്ചതോടെ അവൻ കാറ്റുപോയ ബലൂണ്‍ പോലെയായി. “എനിക്ക് വേണ്ടാഞ്ഞിട്ടാ ചേച്ചീ” അവൻ കെഞ്ചി. “കൊഞ്ചാതെ വന്ന് ഊണ് കഴിക്ക്”, ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു. അവൻ എന്റെ പുറകേ അടുക്കളയിലേക്കു വന്നു. മനപ്പൂർവം അടുക്കളയിലെ ഫാൻ ഫുൾ സ്പീടിലിട്ടു ഞാനവന്റെ മുൻപിൽനിന്ന് ഊണ് വിളമ്പി. പുറം തിരിയുമ്പോൾ കാറ്റടിച്ചുയർത്തുന്ന ചുരീദാർ ടോപ്പിനടിയിൽ തെളിഞ്ഞുകാണുന്ന