Chapter Title : രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികൾ

ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി പുറത്തേക്കു പോയ വാഴയ്ക്ക; അടുത്ത സ്റ്റോപ്പിൽ ഒരു കള്ളനെപ്പോലെ ഇറങ്ങിപ്പോയ ആ അപരിചിതൻ. എല്ലാം പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞ് അവൾ ഞങ്ങളുടെ നേരെ നോക്കി പറഞ്ഞു, “എനിക്ക് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം വന്നു. നിങ്ങൾക്ക് സംശയമാണെങ്കിൽ വാ, ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം.” ഞങ്ങൾ അവളോടൊപ്പം ടോയ് ലെറ്റിലേക്ക് പോയി. അവിടെ അവൾ ചുരീദാർടോപ്പിന്റെ പിൻഭാഗം പൊക്കി കാണിച്ചുതന്നു. അവളുടെ ചന്തിക്കടിയിൽ ചുരീദാർബോട്ടം മുഴുവൻ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഡോണ ആ നനവിൽ വിരൽ ചേർത്ത് നാക്കിൽ വച്ചു. “ഉണങ്ങിപ്പോയി. ടേസ്റ്റ് അറിയാനൊക്കുന്നില്ല” അവൾ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.

അന്ന് വൈകുന്നേരം ചിന്താഭാരത്തോടെയാണ് ഡോണ വീട്ടിലേക്കു പോയത്. പിറ്റേദിവസം രാവിലെ ഒരു കള്ളച്ചിരിയുമായി അവളെന്റെ അടുത്ത് വന്നു പറഞ്ഞു, “ഞാനൊരു സേഫായ പരീക്ഷണം നടത്താൻ പോകുവാ. ഇന്നലെ മുഴുവൻ ഞാനതിന്റെ പ്ലാനിംഗ് ആയിരുന്നു.” ഞാൻ ഭീതിയോടെ പറഞ്ഞു, “അപകടമൊന്നും ഉണ്ടാക്കല്ലേ. ആരാ പാർട്ടി?” “ഇത് സക്സസ്സ് ആയാൽ ഞാൻ പറയാം. അല്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.” പിറ്റേ ദിവസം ശനിയാഴ്ച്ചയാണ്. ഞാൻ ചോദിച്ചു, “നാളെ നീ എന്റെ വീട്ടിൽ വരുമോ അതോ ഞാനങ്ങോട്ടു വരണോ?” രേണു പറഞ്ഞ അനുഭവം ഡോണയോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കാൻ എനിക്ക് ധൃതിയായിരുന്നു. അവൾ പറഞ്ഞു, “അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ബിസിയാണ്. നമുക്ക് അടുത്തയാഴ്ച കാണാം.” എനിക്കൊരൽപം നിരാശ തോന്നി. ശനിയും ഞായറും സങ്കൽപ്പത്തിൽ ഞാൻ രേണുവായി ബസ് യാത്ര ചെയ്തു സ്വയംഭോഗം നടത്തി.

തിങ്കൾ രാവിലെ രണ്ടു വിരലുകൾ ഉയർത്തി വിജയമുദ്ര കാണിച്ചാണ് അവൾ കോളേജിലേക്ക് വന്നത്. ഇക്കാര്യങ്ങളിൽ എപ്പോഴും അപകടം മണക്കുന്ന സ്വഭാവമാണ് എന്റേത്. ഞാൻ ചോദിച്ചു, “എന്തായി ? വല്ലതും നടന്നോ അതോ കുഴപ്പം വല്ലതും ഉണ്ടാക്കിയോ?” അവൾ പറഞ്ഞു, “സക്സസ്സ്”. “ആരായിരുന്നു പാർട്ടി? കുഴപ്പക്കാരനാണോ?” അവൾ പറഞ്ഞു, “100% സേഫ്. ഒരു പയ്യനായിരുന്നു. ഞാൻ പാവംപോലെ രേണുവിന്റെ കഥ എന്റേതായി അവതരിപ്പിച്ചു. ഒരു മണ്ടിയെപ്പോലെ ആ വാഴയ്ക്ക എന്തായിരുന്നുവെന്ന് ചോദിച്ചു. അവൻ സർവജ്ഞനെപ്പോലെ പറഞ്ഞു, അത് കുണ്ണയാണെന്ന്. ഞാൻ അവനെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു, കുണ്ണ ഞാനും കണ്ടിട്ടുണ്ട്, പഞ്ഞിപോലെ കിടക്കുന്ന സാധനം; പക്ഷേ ഇത് വാഴക്കാപോലെയായിരുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു, അത് വാഴക്കാപോലെയും