Chapter Title : രണ്ടു പെണ്‍കുട്ടികൾ

സ്വന്തം കഴുത്തിൽ തൊട്ടുപറഞ്ഞു, “ഇതു പോയാലും ചേച്ചി പറയാതെ ഞാൻ മറ്റാരോടും പറയില്ല”. അവൻ സൈക്കിൾ ചവുട്ടിപ്പോയി. അന്ന് വളരെ വൈകി, ഊണുകഴിക്കേണ്ട സമയമായപ്പോഴാണ്‌ അവൻ തിരിച്ചു വന്നത്. ഡോണ അവളുടെ പ്ലാൻ നടപ്പാക്കിയോയെന്നു എനിക്ക് സംശയം തോന്നി. ഞങ്ങളുടെ രതിക്കുശേഷമെന്നപോലെ അവൻ ആകെ ക്ഷീണിതനായിരുന്നു. ഞാൻ ചോദിച്ചു, “എന്തേ ഇത്ര വൈകാൻ? വാ, ഊണുകഴിക്കാം”. അവന്റെ മുൻപിൽ പതിവുപോലെ അടിവസ്ത്രങ്ങളില്ലാതെ നേർത്ത ഒരു പാവാടയും ജാക്കെറ്റും മാത്രമാണ് ഞാൻ ധരിച്ചിരുന്നത്, അവനെല്ലാം കാണാൻ പാകത്തിന്. അതവനു വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. രണ്ടുപേർക്കും ചോറുവിളമ്പി ഞങ്ങൾ ഊണുകഴിക്കാനിരുന്നു. “നീയെന്തേ ആകെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നത്? വേറെ വല്ലേടത്തും പോയോ?”. അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി പരന്നു. അവനെന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി ചോദിച്ചു, “സണ്ണി ആരെയാണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് ചേച്ചിക്കറിയാമോ?”. ഞാൻ ഒരു പാവത്താനെപ്പോലെ പറഞ്ഞു, “നീയതു എന്നോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ”. “ഡോണച്ചേച്ചി ചേച്ചിയോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?” ഞാൻ നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി. “എന്തേ നീയങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ?”. ഒരു വിജയിയുടെ മട്ടിൽ അവൻ പറഞ്ഞു, “ഞാനത് കണ്ടുപിടിച്ചു”. ഉൽക്കണ്‍ഠ ഭാവിച്ചു ഞാനവന്റെ മുഖത്തുനോക്കിയിരുന്നു. ഏതാനും നിമിഷത്തിനു ശേഷം അവൻ പറഞ്ഞു, “അത് ഡോണച്ചേച്ചിയാണ്”. ഞാൻ അദ്ഭുതം ഭാവിച്ചു ചോദിച്ചു, :അത് നീയെങ്ങനെയറിഞ്ഞു?”. അവൻ വിശദീകരിച്ചു. “ഞാൻ സണ്ണിയുടെ വീട്ടിൽ പോകുന്നദിവസം അവൻ മുറിയുടെ വാതിലടക്കാറില്ല. ഞാൻ പോയ ശേഷമാണ് ഞങ്ങൾ വാതിലടച്ചു പിടിക്കുകയോ കാര്യം പറയുകയോ ചെയ്യുന്നത്. ഇന്നും പതിവുപോലെ ചാരിയിരുന്ന അവന്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ഡോണച്ചേച്ചി അവന്റെ കട്ടിലിൽ തുണിയൊന്നുമില്ലാതെ തലയിണവച്ച്, കാലുവിടർത്തി ചാരിയിരിക്കുന്നു. സണ്ണി തുണിയൊന്നുമില്ലാതെ അവരുടെ കാലുകൾക്കിടയിൽ കിടന്നു പൂറു ഊമ്പുന്നു.