Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 1 [സ്പൾബർ]

എന്താണീ വെളിച്ചം എന്നവർക്ക് മനസിലായില്ല.
പക്ഷേ, പേടിയോടെ അവരൊന്നറിഞ്ഞു. മുറിയിൽ ആരോ ഉണ്ട്..

പെട്ടെന്നവർ മലന്ന് കിടന്നു. മുരളിയുടെ ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചം കൃത്യമായി വീണത് അവരുടെ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന പാലപ്പത്തിലേക്കായിരുന്നു.
അതിന്റെ കനം അവനെ അമ്പരപ്പിച്ചു.

തമ്പുരാട്ടിക്കുറപ്പായി.ആരോ മുറിയിൽ കയറിയിട്ടുണ്ട്‌.
ഈശ്വരാ… കള്ളൻ…

“ആരാ…?”

പേടിച്ച് വിറച്ച് തമ്പുരാട്ടി ചോദിച്ചപ്പഴാണ് അവരുടെ പൂറിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചിരുന്ന മുരളി ഞെട്ടിയത്. അവരുണർന്നിരിക്കുന്നു.
പൂറ് കണ്ട് മയങ്ങിയാ ഇങ്ങിനിരിക്കും മൈരാ… ഇനി ഊമ്പിക്കോ….

മുരളി പെട്ടെന്ന് ടോർച്ച് കെടുത്തി. പിന്നെ തിടുക്കമൊന്നുമില്ലാതെ ബാഗിൽ നിന്ന് തിളങ്ങുന്നൊരു കത്തിയെടുത്തു. പിന്നെയവൻ ടോർച്ചടിച്ചത് ആ കത്തിയിലേക്കാണ്.
ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന കത്തിയിലേക്ക് തമ്പുരാട്ടി പേടിയോടെ നോക്കി.

ഇത് കള്ളനാണെന്നും, തന്നെയവൻ അപായപ്പെടുത്തുമെന്നും അവർക്ക് തോന്നി.

“തമ്പുരാട്ടീ..ഞാനൊരു കള്ളനാ… ഒച്ച വെക്കരുത്… തമ്പുരാട്ടിയെ ഞാനൊന്നും ചെയ്യില്ല…
പക്ഷേ, ഒച്ച വെച്ചാൽ…തമ്പുരാന്റെ കഴുത്ത് ഞാനറുക്കും…”

കത്തിയുമായി മുരളി തമ്പുരാൻ കിടക്കുന്ന കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

“അയ്യോ… അദ്ദേഹത്തെ… ഒന്നും…ചെയ്യരുത്… നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ്…. വേണ്ടത്…?”

തമ്പുരാട്ടി പേടിച്ച് കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഞാനൊരു കള്ളനല്ലേ തമ്പുരാട്ടീ… കക്കാൻ വന്നതാ… ഇല്ലത്ത് വിലപിടിപ്പുള്ള പല അമൂല്യ വസ്തുക്കളും ഉണ്ടെന്ന് നാം കേട്ടിരിക്ക്ണു… അതൊക്കെ എടുത്തോണ്ട് പോവാൻ വന്നതാ… പക്ഷേ, ഇപ്പോ അതൊന്നും നാം എടുക്കണില്യ…
അതിലേറെ വിലമതിക്കണ വേറൊരു സാധനം നോം കണ്ടിരിക്ക്ണു…”

മലർന്ന് കിടക്കുന്ന തമ്പുരാട്ടിയുടെ,നടുകീറിയ ബണ്ണ് പോലെ പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന പൂറ്റിലേക്ക് തന്നെ മുരളി ടോർച്ചടിച്ചു.

ഞെട്ടിപ്പോയ തമ്പുരാട്ടി, തന്റെ വസ്ത്രം അരക്കെട്ടിനും മുകളിലാണെന്നും,തന്റെ നഗ്നത പുറത്താണെന്നും പേടിയോടെ മനസിലാക്കി. വേഗമവർ പാവാട വലിച്ച് താഴ്ത്തിയിട്ടു.

“നിങ്ങൾ…. നിങ്ങരാണ്… ?
എന്നെ ഉപദ്രവിക്കരുത്… നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടതെന്താണെന്ന് വെച്ചാ എടുത്തോളൂ…”

കിടന്നിടത്ത് നിന്ന് അനങ്ങാനാവാതെ, പേടിയോടെ അവർ പറഞ്ഞു.

“നാം ഉപദ്രവിക്കാനോ…? ശിവശിവാ… തമ്പുരാട്ടി എന്തായീ പറയണേ… ഞാനത്തരക്കാരനല്ല തമ്പുരാട്ടീ…”

അവന്റെ മുഖമൊന്ന് കാണണം എന്നുണ്ട് തമ്പുരാട്ടിക്ക്.. ശബ്ദം കേട്ടിട്ട്ആളെ മനസിലാവുന്നില്ല.
ഒന്ന് കയ്യെത്തിച്ചാൽ ചുവരിലെ സ്വിച്ചിടാം… പക്ഷേ വിറച്ചിട്ട് കൈ പൊങ്ങുന്നില്ല.
എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് അവർക്കൊരു രൂപവും കിട്ടിയില്ല.
ഉച്ചത്തിലൊന്നലറിയാലും തമ്പുരാൻ ഉണരുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..എത്ര ഉറക്കെ അലറിയാലും ശബ്ദം ഈ മുറിവിട്ട് പോവുകയുമില്ല.

മുരളി പതിയെ തമ്പുരാട്ടി കിടക്കുന്ന കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു.

“അപ്പോ തമ്പുരാട്ടീ… കാര്യങ്ങൾ തുറന്ന് സംസാരിക്കാം… ഞാനിവിടെ കക്കാൻ വന്നതാ… അടുക്കള വാതിൽ തുറന്ന് അതിലൂടെയാണ് ഞാൻ അകത്ത് കയറിയത്… നിങ്ങൾക്കെന്നെ അറിയില്ലെങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളെ നന്നായറിയും…
ഇവിടെ നിങ്ങള്