Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 5 [സ്പൾബർ] [Climax]

വിളിച്ച് കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇപ്പഴും ബെല്ലടിക്കുന്നുണ്ട്..
ഇവനിതെന്ത് പറ്റി… ?
വരാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ ഫോണെങ്കിലും എടുക്കണ്ടേ… ?

സമയം പോകുംതോറും യമുനയുടെ പ്രതീക്ഷയും അസ്തമിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു.
കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് കവിളിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നത് ഇടക്കവൾ പുറം കൈ കൊണ്ട് തുടക്കുന്നുണ്ട്.

പെട്ടെന്നവളുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു. ദേഹമാസകലം അവൾക്ക് കുളിര് കോരി.. മുരളി… അവൻ വിളിക്കുന്നു…

“എവിടെയാടാ നീ… ?
നീയെന്താ ഫോണെടുക്കാഞ്ഞൂ… ?
ഞാനെത്ര വിളിച്ചൂന്നറിയോ..?”

ഫോണെടുത്തതേ,ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് യമുന ചോദിച്ചു.

“എന്റെ തമ്പുരാട്ടീ… ഞാനീ മുറിയിൽ ഇരിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് എത്രനേരമായി..
തമ്പുരാട്ടിയിതെവിടെയാ…?”

അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി..
അവൻ മുറിയിലിരിക്കുന്നെന്നോ… ?
ഏത് മുറിയിൽ… ?

“എടാ കുട്ടാ… നീയെന്താടാ പറയുന്നേ..?
ഏത് മുറിയിൽ…?”

ജിജ്ഞാസയോടെ യമുന ചോദിച്ചു.

“എടീ… ഇവിടെ മുകളിലെ മുറിയിൽ ഞാനുണ്ടെടീ പൊട്ടീ… “

ടി വി കണ്ടിരിക്കുന്ന തമ്പുരാന്റെ മുന്നിലൂടെ എന്തോ ഒരു മിന്നായം പാഞ്ഞ് പോകുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. അതെന്താണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായില്ല.
ഇടിമിന്നലിന്റെ വേഗതയിൽ തന്റെ മുന്നിലൂടെ ഓടിപ്പോയത് തന്റെ ഭാര്യയാണെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായില്ല.

മുകളിലെ ഗസ്റ്റ് റൂമിന്റെ തുറന്നിട്ട വാതിലിന് മുന്നിൽ നിന്ന് കിതച്ച് കൊണ്ട് യമുന അകത്തേക്ക് നോക്കി.

അവിടെ…
സപ്രമഞ്ചക്കട്ടിലിൽ നിലത്തേക്ക് കാല് തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നത് ആരാണ്… ?

അവളൊന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ..
ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിനവൾ കട്ടിലിനടുത്തെത്തിയതും, അവനേയും കൊണ്ട് കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
അവന്റെ മേലേകിടന്ന് യമുന അവന്റെ ചുണ്ടിൽ തന്നെ അമർത്തിക്കടിച്ചു. പിന്നെ കടിച്ച ഭാഗം വായിലേക്കെടുത്തു.

കൊതിയോടെ,ആർത്തിയോടെ,
ആക്രാന്തത്തോടെ യമുന, മുരളിയുടെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ച്തിന്നു. അവന് ശ്വാസം വിടാനുള്ള അവസരം പോലും അവൾ കൊടുത്തില്ല.

അവസാനം മുരളി,ബലമായി