Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 5 [സ്പൾബർ] [Climax]

എനിക്ക് തരാതെ പോയത്… കണ്ടോടാ… ഇപ്പക്കണ്ടോ… എന്റെ കള്ളക്കണ്ണൻ തിന്നുന്നത് കണ്ടോടാ ആണും പെണ്ണും കെട്ട നായേ നീ… ?’”

ഉറക്കെയലറിക്കൊണ്ട് യമുന മുരളിയുടെ മുഖത്ത് നിന്നെണീറ്റ് നിലത്തിറങ്ങി.
മുരളിയും എഴുന്നേറ്റ് അമ്പരപ്പോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവന് പേടിതോന്നി.. ക്രൂരമായിരുന്നു അവളുടെ മുഖഭാവം.

എന്തൊക്കെയാണ് തമ്പുരാട്ടി വിളിച്ച് കൂവിയത്.. തമ്പുരാനെ എന്തെല്ലാമാണ് പറഞ്ഞത്.

“തമ്പുരാട്ടീ…."

കിതച്ച് കൊണ്ട് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന യമുനയെ അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു.
കോപത്തോടെ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയ യമുന, അവന്റെ മുഖമാകെ കൊഴുത്ത വെള്ളം കണ്ട് നാണിച്ച് തുടുത്തു പോയി. അവൾ കൈ നീട്ടി അവനെ വലിച്ചടുപ്പിച്ച് മുഖത്തുള്ള കഴവെള്ളമെല്ലാം നക്കിയെടുത്തു.

“തമ്പുരാട്ടി എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞേ..?
തമ്പുരാനെയാണതെല്ലാം പറഞ്ഞതെന്ന് വല്ല ബോധവുമുണ്ടോ… ?”

വീണ്ടും യമുനയുടെ മുഖത്തേക്ക് കോപം ഇരച്ച് കയറി.

“ബോധമുണ്ട്… നല്ല ബോധത്തോടെ തന്നെയാ ഞാനെല്ലാം പറഞ്ഞേ… എല്ലാം എനിക്ക് നിഷേധിച്ചില്ലേ അയാൾ… എല്ലാ സുഖങ്ങളും എനിക്ക് വേണ്ടാന്ന് വെച്ചില്ലേ… ?
എന്റെയീ കണ്ണനെ കിട്ടിയില്ലേൽ ഞാനിതൊന്നുമറിയാതെ മരിച്ച് പോയേനേ… ദുഷ്ടനാണയാൾ… എനിക്കിനി അയാളെ കാണണ്ട…”

മുലകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലിട്ടുരക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്ത് പകയാണ്.

“സാരമില്ല തമ്പുരാട്ടീ… പാവമല്ലേ തമ്പുരാൻ… ?”

അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കാനായി മുരളി പറഞ്ഞു.

“ഹും… ഒരു പാവം… എനിക്കവകാശപ്പെട്ട ഒരു സുഖവും തരാതെ, എന്നെ ചവിട്ടിത്താഴ്തിയ അയാളെങ്ങിനെ പാവമാകും… ?
ക്രൂരനാണയാൾ…”

തമ്പുരാട്ടി അടുക്കുന്നില്ലെന്ന് അവന് തോന്നി. ഇതിങ്ങിനെ പോയാൽ ശരിയാവില്ല. തമ്പുരാട്ടിയുടെ മൂഡ് മാറ്റണം.

അവനെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും അത് തടഞ്ഞു കൊണ്ട് യമുന അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തീപാറുന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കി.

“നീയെന്റെ കൂടെ