Chapter Title : രണ്ടാംഭാവം 2 [John wick]

നോക്കി... തനിക്ക് കഴിക്കാൻ ഓട്ടടയുണ്ടാക്കാനുള്ള തിരക്കിലാണ്....

പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ കുണ്ടിയിലേക്കാണ് കണ്ണ് പോയത്.. നെറ്റി ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചരുവം കണക്കെ ഒരെണ്ണം അവന്റെ കുണ്ണയിൽ ബലം വെപ്പിച്ചു..

എന്തായാലും ഇന്ന് കളിച്ചേ പറ്റൂ.... വയസ്സി പൂറാണെങ്കിൽ എന്താ.... കേറിയാൽ പോരെ.... ആൾക്ക് ഒരു അറുപതു വയസ്സിന്റെ അടുത്ത് പ്രായം വരും.... ശരീരം ഞാൻ പിടിച്ച് ഉടച്ചതല്ലാതെ ആരും തൊട്ടിട്ടില്ല.. അതുറപ്പാ... ആയകാലത് അങ്ങേരു മേളിലേക്ക് പോയതാ....അന്ന് മുതൽ അടക്കി വെച്ച കഴപ്പ് തീർത്ത് വിട്ടത് ഞാനാ.... ആ നന്ദി എന്നോട് കാണാതിരിക്കില്ല.... എന്തായാലും ഒന്ന് മുട്ടി നോക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.....

അവൻ പുറകിലൂടെ ചെന്ന് അവളോട് ചേർന്ന് നിന്നു...

"ടാ നീ മാറിക്കെ... എനിക്ക് ജോലിയുണ്ട്.."

"മേഴ്‌സിയമ്മേ ഇപ്പോഴും എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ..."

"എന്തിനാ... എനിക്ക് നിന്നോട് ഒന്നുമില്ല... ഇനി പഴയ പോലെ ഒന്നും വേണ്ടെന്നു വെച്ചു.. അത്രേ ഉള്ളൂ..."

"സത്യായിട്ടും ഞാൻ ഇനി ഉപദ്രവിക്കില്ല...

ഒന്ന് നിന്നു താ മേഴ്‌സിയമ്മേ... ദേ ഇത് നോക്കിക്കേ.... നിങ്ങളെ കണ്ടത് മുതൽ ഇവൻ താഴ്ന്നിട്ടില്ല..."

അവൻ അവളുടെ കയ്യെടുത്ത തന്റെ മുണ്ടിന്റെ പുറത്തോടെ അണ്ടിയിൽ പിടിപ്പിച്ചു..

"ടാ നീ പോവാൻ നോക്ക്... എനിക്ക് ദേഷ്യം വരും..."

"വന്നാലും സാരമില്ല... എനിക്കിന്ന് എന്റെ പഴയ മേഴ്‌സിയെ വേണം..."

അതും പറഞ്ഞു അവൻ ബലമായി അവരെ പിടിച്ച് തിരിച്ചു നിർത്തി...

"എന്റെ പോന്നു മോനെ... എനിക്ക് പഴയത് പോലെയൊന്നും വയ്യ.. നീയെന്നെ വല്ലതും ചെയ്‌താൽ തന്നെ ഞാൻ കിടപ്പിലായി പോവും... അതാ... നീ പോ... എനിക്കും ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല... വയ്യാത്തോണ്ടാ..."

"നിങ്ങൾക്ക് എന്താ കുഴപ്പം... ഇപ്പോഴും പതിനേഴിന്റെ ചെറുപ്പമല്ലേ...ഞാൻ ഒരു മരുന്ന് കളി കഴിഞ്ഞിട്ട് വായിൽ ഒഴിച് തരാം... അപ്പോ നിങ്ങളുടെ അസുഖമെല്ലാം മാറും..."

"എനിക്കറിയാം... നിന്റെ കുണ്ണപ്പാലല്ലേ ആ മരുന്ന്... അത് കൊണ്ട് പോയി നിന്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ളക്ക് കൊടുക്ക്..."

"അവൾക്ക് വേണ്ടെന്നാ പറയുന്നേ... ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ..."

"നീ അവളെ കൊല്ലാതെ കൊല്ലുന്നുണ്ടാവും.. അതാ... അവൾക്കും ജീവനിൽ കൊതിയില്ലേ..?"

"നിങ്ങൾ അതുമിതും പറഞ്ഞു സമയം കളയാതെ എന്നെ