Chapter Title : രണ്ടാമൂഴം 2 [Jomon]

ഒരുപാട് സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തിയിരുന്നു..വാർദ്ധക്യപരമായ ഒരുപാട് രോഗങ്ങൾ അവരെ വേട്ടയാടിയിരുന്നു

“”ലതികെ.. നീ പറഞ്ഞത് കെട്ടില്ലേ… അവന് പ്രശ്നങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല… പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരികെ വരും…”””

അതിനവർ മറുപടി ഒന്നും തന്നെ കൊടുത്തില്ല

അയാൾ ഭിത്തിയിൽ തൂക്കിയിരുന്ന ഒരു പഴകിയ ചിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കി

ഒരു വിവാഹഫോട്ടോ ആയിരുന്നു അത്… പഴക്കം ഏറെ തോന്നിക്കും വിധം നിറം മങ്ങി അരികുകൾ ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു

അയാൾ അതിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു

“”””ജോമോനെ എപ്പോ കാണുമ്പഴും അഞ്ജലിയെയും ഡാനിയെയും എനിക്ക് ഓർമ വരും..അവനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് അഞ്ജലിയോട് മിണ്ടുന്നതു പോലെ ആയിരുന്നു… സംസാരവും സ്വഭാവവും എല്ലാം അവളെ പോലെ തന്നെ… പിന്നെ ഓരോ നോട്ടത്തിലും ഡാനിയെ ഓർമ വരും… അല്ലെ ലതികെ..”””

പഴയതെല്ലാം ഓർത്തുകൊണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു

അതിന് അവർ ഒന്നും മൂളുക മാത്രം ചെയ്തു

“””അവൻ അവന്റെ അച്ഛനെപ്പോലെ അല്ലായിരുന്നോ..”””

ലതിക അയാളോട് ചോദിച്ചു

“””നേരാ…ജോയുടെ ഓരോ നോട്ടത്തിലും വളർച്ചയിലും എനിക്ക് ഡാനിയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു… എന്റെ കുഞ്ഞിനേ ധീനം വന്നതിന് ശേഷം അഞ്ജലിയെ അവനിൽ നിന്ന് നഷ്ടമായത് പോലെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട്… അപ്പോഴേല്ലാം ഡാനിയെ തന്നെ അവനിൽ കണ്ടു…”””

“””ഒന്നോർത്താൽ അയാൾ തന്നെ അല്ലെ ഏട്ടാ എന്റെ മോളുടെയും ജോയുടെയും ജീവിതം നശിപ്പിച്ചത്…”””

ഡാനിയെകുറിച്ചോർത്ത് ലതിക പറഞ്ഞു

“””ഒരിക്കലുമല്ല ലതികെ…അഞ്ജലിയെകുറിച്ചൊരുകുമ്പോൾ നീ പറയുന്നത് തന്നെ ആണ് ശെരി..പക്ഷെ ജോ… അവൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നത് തന്നെ ഡാനി കാരണമല്ലേ…””””

“””അതെന്താ ഏട്ടൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്…?

അരുതാത്തത് എന്തോ കേട്ടെന്നവണ്ണം അവർ എഴുന്നേറ്റിരുന്നുകൊണ്ട് അയാളോട് ചോദിച്ചു

“””അത് പിന്നെ.. അവൻ കാരണമല്ലേ