Chapter Title : രണ്ടാനമ്മ ഭാഗം 13 [ചട്ടകം അടി]

അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ അവിടുത്തെ മണത്തില്‍ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കി അവര്‍ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നെന്ന്.  എന്നാല്‍ അവരെ വിഷമിപ്പിക്കാതിരികാന്‍ അതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.  എന്ത് സംഭവിക്കുന്നുവെന്ന് ജോബിയ്ക്ക് ഒരു പിടിയുമില്ലായിരുന്നു.

“മോനെ... നമുക്ക് ഒരു ചെറിയ ഇടവേള എടുക്കാം.  ഞാന്‍ ഇപ്പൊ വരും”

കതകിന്‍റെ അപ്പുറത്ത് നില്‍ക്കുന്ന അവന് പരിചയമുള്ള പെണ്ണിനെയും അവന് പരിചയമില്ലാത്ത പര്‍ദ്ദ ഇട്ടിരിക്കുന്ന പെണ്ണിനെയും കണ്ടപ്പോള്‍ അവന്‍റെ സാധനം പെട്ടെന്ന് പൊത്തി പിടിച്ചു.  അവന്‍റെ അവസ്ഥ കണ്ട മീന ചിരി അടക്കി പിടിക്കാന്‍ പറ്റാതിരുന്നതുകൊണ്ട് സമയം കളയാതെ ആ മുറിയില്‍നിന്ന് ഇറങ്ങി കതക് അടച്ചു.

“വാ നമുക്ക് സോഫയില്‍ ഇരിക്കാം... ങാ അവിടെ ഇരി... ഇപ്പൊ എത്തിയതെയുള്ളോ”

“അതേ ആന്‍റി... വാതില്‍ അടച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു... ചുറ്റും ആരെയും കാണാതിരുന്നപ്പോള്‍ ആ മുറിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി...”

“ങാ... യാത്ര എങ്ങനെയുണ്ടായിരുന്നു”

“വലിയ കുഴപ്പമില്ലായിരുന്നു”

“ഹസീനയും റീനയും അടുത്തടുത്താണോ താമസിക്കണേ?”

“ഇല്ല ചേച്ചി... തൊട്ടടുത്തല്ല”

“ഹസീന ആദ്യമായാണോ നമ്മുടെ ജോബിയെ കാണുന്നേ?”

“അതേ... കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോ അവന്‍ ഇവിടെയില്ലായിരുന്നു”

“നമ്മള്‍ ഇന്നലെ സംസാരിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ?  അവന്‍ നല്ല സുന്ദരനാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ലേ”

“ങാ... സുന്ദരനാണ്...”

“അവന്‍ ഇതുവരെ നിങ്ങളെ പോലെ ഇരുപത്തി മൂന്ന് വയസ്സായ സുന്ദരികളുമായി കളിച്ചിട്ടില്ല”

“അല്ല ആന്‍റി... ഞങ്ങള്‍ ഇന്ന് വരുന്നുവെന്ന് ജോബിയോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ... ഞങ്ങളെ കണ്ടപ്പോഴുള്ള അവന്‍റെ പ്രതികരണം കണ്ടിട്ട്...”

“ഇല്ല... ഞാന്‍ ഒരു ദിവസം ഇവിടെയുണ്ടാകില്ല എന്ന പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.  അവന്‍ അതെങ്ങനെ എടുക്കുമെന്ന് അറിഞ്ഞാഞ്ഞിട്ടാ”

“അപ്പൊ അവന്‍ സമ്മതിക്കാതിരുന്നാലോ”

“അതിന്‍റെ സാദ്ധ്യത കുറവാണെന്നാ തോന്നണേ... നിങ്ങള്‍ രണ്ട് സുന്ദരികളെയും കണ്ടിട്ട്.  എന്തായാലും പോയി കഴുകിയിട്ട് വാ... ഞാന്‍ മുറിയില്‍ പോയി അവോനോട് സംസാരിക്കാം”

അപ്പോള്‍ മീന കിടക്കമുറിയിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി മെത്തയില്‍ ജോബിയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.

“മോനെ ആര് വന്നുവെന്ന് മനസ്സിലായോ”

“ങാ അത് റീന ചേച്ചിയല്ലേ... ശോ കണ്ടിട്ട് എത്ര നാളായി... മറ്റെയാള്‍ അവരുടെ കൂട്ടുകാരിയായിരിക്കും... അല്ല ആന്‍റി... അവരെന്താ വന്നത്?”

“ഇന്ന്‍ എനിക്കൊരു സ്ഥലം വരെ പോകാനുണ്ട്... നാളെ രാവിലേ തിരിച്ചെത്തുകയുള്ളൂ”

“എന്താ?!  ആന്‍റി പോകല്ലേ... അല്ലെങ്കില്‍ എന്നെ കൂടെ കൊണ്ടുപൊക്കൂടെ?”

“അത് പറ്റില്ല