Chapter Title : രണ്ടാനമ്മ ഭാഗം 14 [ചട്ടകം അടി]

കുടിച്ചശേഷം ബീനയും മീനയും ഇറങ്ങി ശരീരം കഴുകി.  തിരിച്ചുവന്നപ്പോള്‍ അതാ... അച്ഛന്‍ കിടന്നുറങ്ങുന്നു.  അവര്‍ തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ച് കൂടെ കിടന്നുറങ്ങി.

ആ സമയത്ത് മീനയുടെ അമ്മായിയച്ഛന്‍റെ ശരീരത്തില്‍ മുഴുവന്‍ കുറ്റിക്കാടുകള്‍ വളരാന്‍ തുടങ്ങി.  അവയില്‍ നിന്ന്‍ ഹരിതവള്ളികള്‍ ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി തടവിലെ അഴുകളില്‍ തന്‍റെ കൈകളെ ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ മീനയും ബീനയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അങ്ങേരുടെ മുഖത്തേക്ക് കുബ്ലൂസ് നാരങ്ങകള്‍ വീണ്ടും വീണ്ടും എറിയുകയായിരുന്നു.  പെട്ടെന്ന് എല്ലാം ഇരുട്ടായി.  എന്നാല്‍ അങ്ങേര് നിശ്ചലനാവസ്ഥയിലല്ലായിരുന്നു.  മീനയുടെ അമ്മായിയച്ഛന്‍ അപ്പോള്‍ കമീഴ്ന്നു കിടന്ന്‍ എന്തോയൊരു ചരിഞ്ഞ പ്രതലത്തിലൂടെ താഴോട്ട് തെന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.  ശരീരവും ആ പ്രതലവും തമ്മില്‍ വഴുവഴുപ്പുള്ള എന്തോയൊരു ദ്രാവകം.  അപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ കാണുന്നത് വലിപ്പത്തില്‍ വളര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രകാശമാര്‍ന്ന കുത്ത്... അത് ഇപ്പോള്‍ ഒരു വൃത്തമായി... ഒരു ശരീരത്തിന് കടന്നു പോകാവുന്ന വലിപ്പത്തിലായി... അതില്‍ കൂടി മീനയുടെ അമ്മായിയച്ഛന്‍ മിന്നല്‍ വേഗത്തില്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ അങ്ങേര് പെട്ടെന്ന് ഉണര്‍ന്നു, വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്നിരുന്നു.  മുഖത്തുള്ള വിയര്‍പ്പ് കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചുകളയാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ പറ്റിയില്ല.  പേടിച്ചരണ്ട് കയ്യിലേക്ക് നോക്കി കണ്ടത് സസ്യവള്ളികളല്ല കയറുകളായിരുന്നു.  അപ്പോഴാണ്‌ സ്ഥലകാലബോധം ശരിക്കും വന്നത്.  അങ്ങേരുടെ കെട്ടിയിരുന്ന അവസ്ഥ ഓര്‍മ്മയില്‍ വരുകയും ആ മുറിയില്‍ വേറാരുമില്ലെന്ന് കാണുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ അലറി

“എടീ മീനേ! ... ബീനേ!  ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ കളിക്കുന്നില്ല!  ഈ കയറുകള്‍ അഴിയ്ക്ക്!”

കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് സഹോദരിമാര്‍ ചിരിയോടുകൂടി തുറന്ന് ചരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന കതകിലൂടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി.

“അച്ഛാ... നല്ല സ്വപ്നം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നോ?”

“ങേ?  നല്ല സ്വപ്നമോ?  ദുസ്വപ്നമായിരുന്നത്.  ഈ കെട്ടുകള്‍ അഴിച്ചു താടീ”

“അത് പറ്റില്ല... ഒരു