Chapter Title : രഞ്ജുവും ഞാനും [Arun]

18

ഞാൻ പറഞ്ഞു 18 ആയതേ ഉള്ളോ നിന്നെ കണ്ടാൽ 20 വയസ് എങ്കിലും പറയും

Ranju:- എന്ത് കണ്ടിട്ടാ ചേട്ടാ 20 വയസ് പറയുന്നേ

Njan:- നിന്നെ കണ്ടിട്ട്

അവൻ :- ഓ ഞാൻ കരുതി

ഞാൻ :- അത് കണ്ടാൽ ഇരുപതിൽ നിൽക്കില്ലല്ലോ 😀

അവൻ ഒന്ന് നാണിച്ചു

ഓ പിന്നെ

ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇത് കണ്ടാൽ പെൺപിള്ളേർ വിടില്ല നിന്റ കഷ്ടകാലം അവർ ആരും കണ്ടില്ല

അവൻ :- ഒന്ന് പോയെ ചുമ്മാ പറ്റിക്കാൻ പറയാതെ

ഞാൻ :- അതേടാ ചെറുക്കാ സത്യം

അവൻ :- ചേട്ടൻ കണ്ടിട്ട് എന്ത് തോന്നി

Njan: എനിക് തോന്നിയതാണ് പറഞ്ഞത്

അവൻ : അതല്ല ചേട്ടൻ എന്ത് തോന്നി എന്ന്

ഞാൻ പറന്നു അതല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത് എന്ന്

അപ്പോഴേക്കും 7 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ആകെ ഇരുട്ട് വീണു തുടങ്ങി ചെറിയ നിലാവും അവിടെ അവിടെ ആയിട്ടുള്ള ലൈറ്റിബിന്റെ വെളിച്ചവും

എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ ഏതാണ്ട് വളയും എന്ന് ഒരു തോന്നൽ...

ഞാൻ മറ്റേ പയ്യന്മാരോട് പറഞ്ഞു

പുള്ളേരെ മണി 7 ആയി പോയി വീട്ടിൽ കേർ ഇല്ലെങ്കിൽ നാളെ വിടില്ല നിന്നെ ഒന്നും

അങ്ങനെ ഞാൻ അവരെ ഓടിച്ചു വിട്ടു

അവൻ ചോദിച്ചു

എന്തിനാ അവരെ പറഞ്ഞു വിട്ടേ

സമയം ഇത്രയും ആയില്ലേ

ഞാൻ ചോദിച്ചു നിനക്ക് പോകണ്ടേ

ഞാൻ നേരത്തെ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞിട്ടാണ് വന്നത് ലേറ്റ് ആകും എനിക്ക് ഫുട്ബാൾ മാച്ച് ഉണ്ടെന്ന്

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടും മാത്രം ആയി

അവൻ വീണ്ടും എന്നക്ഡ്