Chapter Title : ?റസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം 2? [ലൂസിഫർ]

അവിടെ നിന്നും തിരിച്ചത്. അങ്ങാടിയിൽ വെച്ച് കൂട്ടുകാരെല്ലാം പിരിഞ്ഞതും റസാക്ക് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു. ബൈക്ക് ഇടവഴിയിൽ നിന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് കയറ്റാൻ നേരത്താണ് സുബൈദാത്ത കൈകൊട്ടി വിളിക്കുന്നത് അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചത്. എന്തോ പറയുന്നുണ്ട്. കേൾക്കുന്നില്ല. അവൻ വണ്ടി ഓഫാക്കി. "അനക്ക് തെരക്കില്ലെങ്കി ഇവിടെവരെ ഒന്ന് വാ.. ഇന്റെ മുറീലെ അലമാരയൊന്ന് നീക്കാനാണ്." ലോട്ടറി അടിച്ചതുപോലെ അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു. പോകുമ്പോൾ സുലൈമാനിക്കയും ജുമൈലയും ബസ്സ് കാത്തു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിരുന്നു. മിക്കവാറും വന്നു കാണില്ല. അപ്പോൾ സുബൈദാത്ത ഒറ്റക്കാകും വീട്ടിൽ.! ബൈക്ക് മുറ്റത്തേക്ക് ഉന്തിക്കയറ്റി കൊണ്ടുപോയി നിർത്തിയ അവൻ പരിസരമൊക്കെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇല്ല.. ആരും പുറത്തില്ല.

വീട്ടിലേക്ക് കയറുക പോലും ചെയ്യാതെ അവൻ മതിലെടുത്ത് ചാടി വീണ്ടും നാലഞ്ച് ചാട്ടങ്ങൾകൂടി ചാടി നേരെ സുബൈദാത്താന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി. നേർവഴിക്ക് പോയാൽ രണ്ട് മിനിറ്റെങ്കിലും എടുക്കും. കുറുക്കന്റെ നോട്ടം കോഴിക്കൂട്ടിലേക്ക് തന്നെ. അവൻ അടുത്തെത്തിയതും അവൾക്ക് രസം പിടിച്ചു. "ഇക്ക വിചാരിച്ചാ അലമാര ഒന്നനക്കാൻ പോലും ആവൂല.. അയിന് അന്നെപ്പോലത്തെ മസില് ഉള്ളോര് തന്നെ വേണം." അവളൊന്ന് പൊക്കിവെച്ചു. അത് കേട്ടതും അവൻ ഷർട്ടിന്റെ കൈ ഷോൾഡറിലേക്ക് തെറുത്ത് കയറ്റിയിട്ട് നന്നായി ബലം പിടിച്ച് കൈ പതുക്കെ മടക്കി ഉരുണ്ട് കേറുന്ന മസില് കാട്ടിക്കൊടുത്തു. സുബൈദ അത് കണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് കോലായിലേക്ക് നടന്നു. കോലായിലേക്ക് കയറിയ അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് പിടിച്ച് അവൻ അകത്തേക്ക് കയറാനായി കാത്തു നിന്നു. "നമ്മള് മുറീലാകുമ്പൊ കള്ളൻമാരാരെങ്കിലും കേറിയാ അറീല." അവൻ ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നതും അവൾ വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ട് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. എന്താ കുണ്ടിയുടെ കുലുക്കം. മനഃപൂർവ്വം കുലുക്കുകയാണോ എന്നൊരു സംശയവും തോന്നാതിരുന്നില്ല.! ആ താളാത്മക ചലനവും ആസ്വദിച്ചവൻ അവളെ അനുഗമിച്ചു. "ഇതൊന്ന് കൊറച്ച് ഈ സൈഡിലേക്ക് നീക്കിയാ മതി." റൂമിലെത്തിയതും അവൾ തേക്കിന്റെ വലിയ അലമാര ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പറഞ്ഞു. നിസ്സാരം. നിസ്സാരം.. നിസ്സാരം..! തന്റെ ഒരു കൈ പോലും തികച്ചുവേണ്ട. അവൻ നീക്കാനൊരുങ്ങിയതും അവൾ തടഞ്ഞു. "നിൽക്ക്.. മോളിലുള്ള സാധനങ്ങളൊക്കെ മാറ്റട്ടെ." റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങിയ അവൾ ഡൈനിംഗ് ഹാളിൽ പോയി സ്റ്റൂൾ എടുത്തു