Chapter Title : ?റസാക്കിന്റെ ഇതിഹാസം? [ലൂസിഫർ]

ഒരു വശത്തേക്ക് മാറിനിന്ന അവൾ സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. ''എളാമ്മ പേടിക്കണ്ട.. ഇന്ന് മൂത്താപ്പ വരൂല." അവൾ ഞെട്ടി.! മുഖം ചുളിച്ച് അവനെ നോക്കി. "നിയ്യെന്താടാ പറഞ്ഞു വരുന്നേ.. പുറത്തിറങ്ങടാ..'' അവൾ പുറത്തേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി. പക്ഷെ, അവൻ പോകാൻ വന്നതല്ലായിരുന്നു. ഒരു വിടലച്ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "എനിക്കൊരു സംശയം തോന്നിയപ്പൊ ഇന്നലെ ഞാൻ ഇങ്ങള് തോട്ടിൽ സൊള്ളിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നേരത്ത് കവുങ്ങിലൂടെ പുരേന്റെ മോളിൽ കേറി മച്ചിനു മോളില് ഒളിച്ചിരുന്നു.. എളാമ്മ മേലോട്ട് നോക്ക്.. ആ ഓട്ട ഞാനുണ്ടാക്കീതാണ് ഇന്നലെ." അവൻ മേലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടി. ഹലീമ അന്തംവിട്ടു പോയി.! ഇന്നലെ മുതല് ബെഡ്ഡിലേക്ക് ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കച്ചറ വീഴുന്നത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടപ്പോഴാണ് അവൾ രാത്രി ടോർച്ചടിച്ച് നോക്കിയത്. മരപ്പലക വിണ്ടതാകും എന്നാണവൾ കരുതിയത്. അപ്പൊ ഇവനായിരുന്നു അതിന്റെ പിന്നിൽ.!! പടച്ചോനെ ഇനി എന്തു ചെയ്യും.? ചെക്കനെ പിണക്കാനും വയ്യല്ലോ. ഇവൻ ആയിശാത്താനോടെങ്ങാനും പറഞ്ഞാ തള്ള തന്നെ വെട്ടിക്കൊല്ലും.!

"എന്താ അന്റെ ഉദ്ദേശം.?" അവളുടെ സ്വരം താഴ്ന്നിരുന്നു. "ഉദ്ദേശം എന്താണെന്ന് ഇനീം എളാമ്മാക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ.. എളാമ്മ പൊട്ടൻ കളിക്കല്ലേ..?" അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയാണ് അവനത് പറഞ്ഞത്. ആ നോട്ടം നേരിടാനാകാതെ അവൾ തല താഴ്ത്തി. "എളാമ്മ പേടിക്കണ്ട.. ആരും അറിയൂല.. അറിഞ്ഞാ എനിക്കൂടി അല്ലേ നാണക്കേട്.." അവനവൾക്ക് ധൈര്യം നൽകി. അപ്പോഴും അവൾക്ക് അതങ്ങോട്ട് മുഴുവനായും ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല. "നീയെന്റെ മോനെ പോലെയല്ലേടാ.. ഞാനെങ്ങനെ നീയുമായി." ആ ധർമ്മസങ്കടം അവളുടെ മുഖത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലുമവന് വിട്ട് കളയാൻ തോന്നിയില്ല. ഇങ്ങനെയൊരവസരം ഇനി കിട്ടിയില്ലെന്ന് വരാം. "എന്നേക്കാളും ഏറിയാ