Chapter Title : രശ്മിയും അപരിചിതനായ വയസ്സനും [Rajeev Menon]

പറയാതിരുന്നതാണ്.)

ശശി : പേടിക്കണ്ട മോളെ, ഞാൻ ഒരു കുട വാങ്ങി വരാം!

അവർ കുടയും ചൂടി ഇന്റർവ്യൂ നടക്കുന്ന കമ്പനിയിലേക്ക് നടന്നു. മഴ നനയാതിരിക്കാൻ അവളുടെ വയറിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു അയ്യാൾ.എങ്കിലും രണ്ട് പേരും നന്നായി നനഞ്ഞു. അതും പോരാഞ്ഞു പോകുന്ന വഴിയിൽ മുട്ടോളം വെള്ളം. നീന്തി നീന്തി അവസാനം അവർ കമ്പനിയിൽ എത്തി. അവിടെങ്ങും ആരുമില്ല. സെക്യൂരിറ്റിയെ കണ്ട് ഇന്റർവ്യൂ time ആയോ എന്ന് രശ്മി ചോദിച്ചു

സെക്യൂരിറ്റി : അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഈ ലോകത്ത് ഒന്നുമല്ലേ? ഇന്റർവ്യൂ നാളത്തേക്ക് മാറ്റി വെച്ചു.ഈ അടുത്ത കാലത്തൊന്നും പെയ്യാത്ത മഴയാണ് ഇന്ന് ഇവിടെ പെയ്തിരിക്കുന്നത്. എല്ലാ വാഹനങ്ങളും റോഡിൽ കിടപ്പാണ്. ബസുകളൊക്കെ ഓട്ടം നിർത്തി. നിങ്ങൾ വീട് എത്താൻ നോക്ക് ആദ്യം. ആഹ് പിന്നെ നാളെ രാവിലെ 7 മുതൽ ടോക്കൺ കൊടുത്തു തുടങ്ങും. നേരത്തെ എത്തിക്കോളണം!

ഇത് കേട്ട് രശ്മി ആകെ വിഷമത്തിൽ ആയി.ഇനി എന്താ ചെയ്യേണ്ടത്?

ആ സമയം രശ്മിയെ അവളുടെ അമ്മ വിളിച്ചു

അമ്മ : മോളെ, നീ എവിടെ എത്തി

രശ്മി : ഒങ്ങും എത്തിയില്ല അമ്മേ, ഇന്റർവ്യൂ മാറ്റി വെച്ചു നാളത്തേക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ ആ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയതെ ഉള്ളൂ!

അമ്മ : അയ്യോ മോളെ എറണാകുളത്ത് ഇന്ന് ഭയങ്കര മഴ പെയ്തെന്നാണല്ലോ ടിവിയിൽ കാണിക്കുന്നത്. ബസുകൾ ഒന്നും ഓടുന്നില്ല എന്നൊക്കെ ഉണ്ട്. നീ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് അവിടെ വല്ല ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിലോ കൂട്ടുകാരുടെ വീട്ടിലോ നിന്നിട്ട് നാളെ ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞ് വാ.

രശ്മി : നോക്കട്ടെ അമ്മേ '

ഇതും പറഞ്ഞു രശ്മി അവിടെ വിഷമിച്ചു നിന്നു

ശശി : എന്താ മോളെ

രശ്മി : ഇന്നെനിക്ക് വീട്ടിൽ പോകാൻ പറ്റില്ല. താമസിക്കാൻ ഒരു ഹോസ്റ്റൽ ഒപ്പിച്ചു തരണം

ശശി ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിൽ ലഡ്ഡു പൊട്ടി

അയാൾ അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ പറഞ്ഞു ' മോളെ ഇവിടെ അടുത്ത് ഹോട്ടലുകൾ ഒക്കെ ആണ് ഉള്ളത്, അവിടൊന്നും ഒരു പെണ്ണിന് ഒറ്റക്ക് താമസിക്കാൻ പറ്റില്ല. Ladies ഹോസ്റ്റൽ