Chapter Title : രശ്മിയും അപരിചിതനായ വയസ്സനും [Rajeev Menon]

ഓരോ കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു അടുത്തു.അവൾ ആണെങ്കിൽ പരിചയമില്ലാത്ത എറണാകുളം പോലൊരു നഗരത്തിൽ ഒരാളെ കിട്ടിയതിന്റെ ആശ്വാസത്തോടെ ഇരുന്നു. മുഷിഞ്ഞതാണെങ്കിലും ഒരു വെള്ളമുണ്ടും ഷർട്ടും ആയിരുന്നു അയ്യാളുടെ വേഷം, അത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും തോന്നിയതുമില്ല.

പെട്ടന്ന് രശ്മിയുടെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു

രശ്മി : ഹലോ മീനു, നീ എവിടെയെത്തി?

മീനു : എടി ഞാൻ അത് പറയാനാ വിളിച്ചത്, എനിക്ക് വല്ലാത്ത വയർ വേദന. ഞാൻ ഇന്ന് വരുന്നില്ല, നീ പൊയ്ക്കോളൂ

രശ്മി വിഷമത്തോടെ call കട്ട്‌ ചെയ്തു.

അവൾ ആകെ കൺഫ്യൂഷനിൽ ആയി. ഇന്റർവ്യൂ അറ്റൻഡ് ചെയ്താൽ നല്ലൊരു ജോലി കിട്ടും, ആ ആത്മവിശ്വാസം ഉണ്ട്. പക്ഷെ ഒറ്റക്ക് ആദ്യമായി വരുന്ന ഈ നഗരത്തിൽ എങ്ങനെ പോകും?

അവളുടെ വിഷമം കണ്ട് ശശി അങ്കിൾ കാര്യം തിരക്കി. രശ്മി എല്ലാം അയാളോട് പറഞ്ഞു.

ശശി : ഇതാണോ കാര്യം? ഞാൻ വരാം മോളുടെ കൂടെ

രശ്മി : അപ്പോൾ അങ്കിളിന് ഒരിടത്തേക്കും പോകാൻ ഇല്ലേ?

ശശി : ഏയ്യ്. ഞാൻ നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞു വന്നതല്ലേ.ഇനി നാളയെ ജോലി ഉള്ളൂ. മോൾക്ക് എവിടെയാ ഇന്റർവ്യൂ?

രശ്മി : ബ്രോഡ് വേയിൽ നിന്നും കുറച്ചു ഉള്ളിലേക്ക് മാറി എന്നാ അവർ പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് കൃത്യമായി അറിയില്ല.

ശശി : അതിനെന്താ? നമുക്ക് കണ്ടു പിടിക്കാം.

അങ്ങനെ അവർ ഇന്റർവ്യൂ നടക്കുന്ന ഓഫീസിനു പുറത്ത് എത്തി. ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ രശ്മി ഞെട്ടിപ്പോയി. ഓഫീസ് ഡോറിൽ നിന്നും അണ്ടർഗ്രൗണ്ട് പാർക്കിങ്ങിനുള്ളിലേക്ക് നീണ്ടു പോകുന്നു ക്യൂ.

ശശി : ഇതെന്താ വേമ്പനാട് കായലു പോലെ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടക്കുകയാണല്ലോ

രശ്മി : ശോ.. ഇതിനി എപ്പോൾ തീരും? എനിക്ക് ആണെങ്കിൽ വിശക്കുന്നു

ശശി :അഹ് നമുക്ക് ആദ്യം ക്യൂയിൽ പോയി നിൽക്കാം കുറച്ചു നേരം, എന്നിട്ട് സെക്യൂരിറ്റിയോട് പറഞ്ഞു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകാം

രശ്മി : ഹമ്

അങ്ങനെ അവർ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു വന്നു. ഭക്ഷണത്തിന്റെ പൈസ രശ്മി കൊടുക്കാമെന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ശശി ചേട്ടൻ നിർബന്ധിച്ചു കൊടുത്തു.

അങ്ങനെ അവർ ക്യൂ ൽ