Chapter Title : രശ്മിയും അപരിചിതനായ വയസ്സനും [Rajeev Menon]

ആയിരുന്നു. രശ്മിക്ക് കിട്ടിയത് 178 മത്തെ നമ്പർ ആണ്.

സെക്യൂരിറ്റി : ടോക്കൺ 50 വരെയുള്ള ആളുകൾ മാത്രം ഇപ്പോൾ ഇവിടെ നിന്നാൽ മതി ബാക്കിയുള്ളവർ പുറത്ത് പോയി ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ടൊക്കെ വാ

രശ്മി : ചേട്ടാ എന്റെ നമ്പർ 178 ആണ്. എപ്പോൾ വരണം??

സെക്യൂരിറ്റി : 150 ന് ശേഷം ഉള്ളവർ വൈകീട്ട് 3.30 കഴിഞ്ഞു വന്നാൽ മതി

അങ്ങനെ എല്ലാവരും ഇറങ്ങി

രശ്മി : ഇപ്പോൾ 10.30 ആവുന്നേ ഉള്ളു ഇത്രേം സമയം എവിടെ പോയി നിൽക്കാൻ ആണ്

ശശി : ഈ എറണാകുളത്ത് കാണാൻ ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങൾ ഉണ്ട്. മോള് വാ

രശ്മി : അയ്യോ ചേട്ടാ അതൊന്നും വേണ്ട. നമുക്ക് ഇവിടെ അടുത്ത് തന്നെ എവിടെയെങ്കിലും നിൽക്കാം

ശശി : അഹ് എങ്കിൽ മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ പോകാം

അന്ന് മറൈൻ ഡ്രൈവ് ഇന്നത്തെ അത്രേം വികസിച്ചിട്ടില്ല. വാക് വേയുടെ അറ്റത്ത് കായൽക്കരയിൽ ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു സ്ഥലത്ത് രശ്മിയുടെ കുടയും ചൂടി അവർ ഇരുന്നു.

ശശി : മോളുടെ കൂട്ടുകാരിക്ക് എന്താ പറ്റിയത്

രശ്മി : അവൾക്ക് ഒരു വയർ വേദന

ശശി : അഹ് മാസമുറയുടെ ആവുമല്ലേ?

രശ്മിക്ക് പെട്ടന്ന് നാണം വന്നു. അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് തലയാട്ടി

ശശി : ഇതിൽ നാണിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല മോളെ, മോൾക്ക് ഏത് വശത്തു ആണ് വരാറുള്ളത്?

രശ്മി : അതെന്താ ചേട്ടാ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?

ശശി : അതിലൊക്കെ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് മോളെ. ഞാൻ കുറെ വർഷം ആയുർവേദ ആശുപത്രിയിൽ ജോലി ചെയ്തതാ. എനിക്കറിയാം എല്ലാം, മോൾക്ക് എവിടെയാ വേദന വരാറുള്ളത്? പൊക്കിളിന്റെ താഴെ ആണോ വശത്തു ആണോ?

രശ്മി : ഓർമ്മ കിട്ടുന്നില്ല ചേട്ടാ

ശശി ചേട്ടൻ : മോളൊന്ന് നിവർന്നു ഇരുന്നേ

രശ്മി നിവർന്നു, ശശി ചേട്ടൻ വലത് കൈ എടുത്തു അവളുടെ വയറിൽ ടോപ്പിന്റെ പുറത്ത് കൂടി അമർത്തി. പതുക്കെ ഡോക്ടർ നോക്കുന്ന പോലെ ഞെക്കി നോക്കി

രശ്മി : എന്താ ചേട്ടാ?

ശശി : മനസ്സിൽ