Chapter Title : രശ്മിയും പെയിന്റ് പണിക്കാരനും [Rajeev Menon]

ശോ അയ്യാളെന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞത്. കയ്യും കാലും വിറച്ചു പോയി. എങ്കിലും ആ സിനി അവൾക്ക് ഇത്രേം മൂത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നോ? ആ ശശി ചേട്ടനെ മാത്രേ കിട്ടിയുള്ളൂ അവൾക്ക്? ആ ആരായാലെന്താ നല്ല സാധനം ഉണ്ടായാൽ പോരെ. എത്ര തവണ എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ട് ആരെങ്കിലും കൊണ്ടൊന്നു ചെയ്യിക്കാൻ, പെണ്ണുങ്ങളുടെ മനസ് പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ലെ മനസ്സിലാവുള്ളു!

ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആലോചിച്ചു നടന്നു രശ്മി ആ ദിവസം തീർത്തു. പക്ഷെ ചിന്തകളുടെ അവസാനം സിനി വലിയ കുറ്റമൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് അവൾ നിഗമനത്തിൽ എത്തി

അങ്ങനെ വെള്ളിയാഴ്ച്ച ആയി. മഴയിൽ കുതിർന്നൊരു ദിവസം. വിനോദ് വരുമോ എന്ന് രശ്മിക്ക് ഉറപ്പ് ഇല്ലായിരുന്നു, എങ്കിലും അവൾ കുളിച്ചു സെറ്റും മുണ്ടും ഉടുത്തു നിന്നു. ഏകദേശം പതിനൊന്നു മണിയായപ്പോൾ വിനോദ് വന്നു. രശ്മിയെ കണ്ടു അയ്യാൾ മതിമറന്നു നിന്നു. അവൾ കുറച്ചു കൂടി വെളുത്തു സുന്ദരി ആയിരിക്കുന്നു. നീല നിറമുള്ള കരയുള്ള സെറ്റ് മുണ്ട് അവളുടെ ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു. വയർ ചെറുതായി കാണമെങ്കിലും പൊക്കിൾ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. രശ്മി അയാളെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു ചായ കൊടുത്തു. ശേഷം വിനോദ് വരയ്ക്കാൻ ഉള്ള paper എടുത്തു writing ബോർഡിൽ വെച്ചു

രശ്മി അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ വന്നിരുന്നിട്ട് ' എങ്കിൽ നമുക്ക് തുടങ്ങാം അല്ലേ '

വിനോദ് : ഇങ്ങനെ ഇരുന്നിട്ടാണോ വരക്കേണ്ടത്?

രശ്മി : ഇത് പോരെ

വിനോദ് എഴുന്നേറ്റിട്ട് :ഞാൻ പോകുന്നു

രശ്മി : അയ്യോ എന്ത് പറ്റി?

വിനോദ് : ഞാൻ രവിവർമ്മയെ പോലൊന്നും അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെ ഒരു പോസ് ആണ് ഉദേശിച്ചിരുന്നത്

രശ്മി :