Chapter Title : റസിയ എന്ന മൊഞ്ചത്തി പാർട്ട്‌ 3 [എർത്തുങ്കൽ]

അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു.എന്നിട്ട് കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന സമ്മാന പൊതി റാഷിദിനു കൊടുത്തിട്ട് ''ഹാപ്പി ബർത്ത് ഡേ റാഷു മോനെ" എന്ന് പറഞ്ഞു.അവൻ അവരെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് താങ്ക് യൂ കുഞ്ഞുമ്മാ എന്ന് പറഞ്ഞു.അപ്പോൾ റസിയ എനിക്ക് അവളെ പരിചയപ്പെടുത്തി ഇതാണ് എന്റെ ഒരേയൊരു അനിയത്തി റിസ്വാന.എന്നിട്ട് എന്നെ റിസ്വാനക്കും പരിചയപ്പെടുത്തി കൊടുത്തു ഇത് കിരൺ റാഷിദിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്. അവർ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി പോയി. റിസ്വാനയെ കാണാൻ ഏകദേശം അൻവർ പടത്തിലെ മംമ്ത മോഹൻദാസിനെ പോലിരിക്കും ഏകദേശം ഒരു മുപ്പതു വയസ്സ് കാണും കണ്ടാൽ അത്രയും പറയത്തുമില്ല.മുലയും കുണ്ടിയുമൊന്നും എന്റെ റസിയുടെ അത്രയുമില്ലെങ്കിലും ഇവളും ഒരഡാർ ചരക്ക് തന്നെയാ.ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു ഒത്താൽ ഒരു ത്രീസം കളിച്ചിട്ടേ ഇവിടുന്ന് പോവൂ.റസിയ എന്നെ വിളിച്ചു കിരണേ വാ ഫുഡ്‌ കഴിക്കാം. ഞാൻ ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ ചെന്നിരുന്നു എന്റെ അപ്പുറത്ത് റാഷിതും അവന്റെ അടുത്ത് റിസ്വാനയും വന്നിരുന്നു. റസിയ വന്നു ഞങ്ങൾക്ക് ചിക്കൻ ബിരിയാണി വിളമ്പി തന്നു.അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു ഇത്താ നിങ്ങളും വന്നിരിക്ക്. റസിയ പറഞ്ഞു അത് വേണ്ടടാ നിങ്ങള് കഴിക്ക് ഞാൻ പിന്നിരുന്നോളാം.ഞാൻ പറഞ്ഞു അതെങ്ങനെ ശരിയാവും അപ്പൊ റാഷിതും പറഞ്ഞു ഉമ്മയും വന്നിരിക്ക്. റസിയ വന്നെന്റെ ഇടതു വശത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു.എന്നിട്ട് ഞാൻ റസിയക്ക് ബിരിയാണി വിളമ്പി കൊടുത്തു. ഞങ്ങൾ അത് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ റാഷിദ് റിസ്വാനയോട് ചോദിച്ചു എന്താ കുഞ്ഞുമ്മാ ആദിലിനെയും ആതിഫയും ( റിസ്വാനയുടെ കുട്ടികൾ ) കൊണ്ട് വരാഞ്ഞത്.അവൾ പറഞ്ഞു അവർക്ക് പരീക്ഷയാ മോനെ എന്ന്.റസിയ ചോദിച്ചു റിസൂ ആരിഫ് (റിസ്വാനയുടെ കെട്ടിയോൻ) എന്ന് ദുബൈയിൽ നിന്നും വരും. അത്‌ ഇപ്പയെ ഒന്നുമില്ല ഇത്താ. വീട് വെച്ചതിന്റെ കടം ഇപ്പോഴുമുണ്ട് അത്‌ പകുതിയെങ്കിലും വീട്ടീട്ടെ പുള്ളിക്കാരൻ നാട്ടിൽ വരൂ.ശരിക്ക് കളി നടക്കാത്തതിന്റെ നിരാശ റിസ്വാനയുടെ മുഖത്തു കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു ഇത്രയും നല്ല രണ്ടു ചരക്കുകളെ നാട്ടിലാക്കിയിട്ട് ആ മണ്ടന്മാർക്ക് എങ്ങനെ ഗൾഫിൽ നിൽക്കാൻ തോന്നുന്നു. ബഷീറിനെയും ആരിഫിനെയും സ്മരിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു ചിക്കൻ കാലെടുത്തു