Chapter Title : ❤️റസിയ❤️ 4 [SKR]
മദനജലത്തിന്റെ വലിയൊരു പ്രവാഹം തന്നെ ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് അവൾക്ക് ബോധം വന്നത്. പകൽവെളിച്ചം പൂർണ്ണമായി മാറിയിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ടും ആരെങ്കിലും വരുമെന്ന ഭയം കൊണ്ടും അവൾ നാണത്തോടെ അലിയെ തന്നിൽ നിന്നും മെല്ലെ തള്ളിമാറ്റി.
"എന്തുപറ്റി മുത്തേ...? ഇനി ബാക്കി കാര്യങ്ങളെല്ലാം രാത്രി മതിയോ?" അവൻ ശ്വാസമെടുത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
റസിയ തന്റെ ചുരിദാറും തോളിലെ സാരിയുമെല്ലാം വേഗം കൈകൾ കൊണ്ട് നേരെയാക്കി. എന്നിട്ട് അവനോട് കുറച്ചുകൂടി അടുത്തു വന്ന്, കാതിൽ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു: "ഹാ... ഇനി രാത്രിയുമില്ല, പകലുമില്ല!"
അവൾ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാകാതെ അലി ആകെ പകച്ചുനിന്നു. "അതെന്താ ഉമ്മാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്? ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് ഉമ്മ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോവുകയാണോ?" അവൻ പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു.
അവന്റെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖഭാവം കണ്ടതും റസിയയ്ക്ക് ചിരി അടക്കാനായില്ല. അവൾ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "അതല്ലടാ മണ്ടൂസ്... എനിക്ക് മാസമുറ ആയെടാ. അപ്പോൾ ഇനി ഇങ്ങനത്തെ കാര്യങ്ങളൊന്നും കുറച്ചു ദിവസത്തേക്ക് പാടില്ല."
അതു കേട്ടതും അലിയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഇരുണ്ടുപോയി, അവന് ആകെ സങ്കടവും നിരാശയും വന്നു. "അപ്പോൾ... ഇനി രാത്രികളിൽ ഉമ്മ എന്റെ കൂടെ വന്ന് കിടക്കില്ലേ?" അവൻ വല്ലാത്തൊരു കുണ്ഠിതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"ഇല്ല മോനെ... ഇനി ഈ 7 ദിവസം കഴിഞ്ഞു കുളിച്ചു ശുദ്ധിയായിട്ടേ എന്തും പറ്റൂ," അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം പറഞ്ഞു.
"ഇത് വല്ലാത്തൊരു ചതിയായിപ്പോയി ഉമ്മാ..." എന്ന് സങ്കടത്തോടെ സ്വയം പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട്, തന്റെ രാത്രിയിലെ സുഖങ്ങളെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ കടുത്ത നിരാശയോടെ അലി പടവുകൾ കയറി മുകളിലെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നുപോയി. റസിയ അവന്റെ
💬 Comments
View all comments