Chapter Title : റസിയായനം [Murali]

അലിഞ്ഞപ്പോള്‍ ടവല്‍ കൊണ്ട് ആ പൂമേനി പതിയെ ഉണക്കി. ഞാനും തോര്‍ത്തി കഴിഞ്ഞ് അവളോട്‌ ചോദിച്ചു

“എടുത്തു കൊണ്ട് പോകണോ ഞാന്‍”

നാണത്തോടെ അവള്‍ മൂളി “ഉം”.

നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തിന്‍റെ ഭാരം എനിക്ക് താങ്ങാവുന്നതെ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവളെ പൊക്കി ബാത്‌റൂമില്‍ നിന്ന് കിടക്കയിലെയ്ക്ക് കൊണ്ടുവന്നിരുത്തി. അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ എന്‍റെ മുഖത്തേയ്ക്കു നോക്കിയിരുന്നു. ആ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“എന്തേ മോളേ?”

“ഒന്നുമില്ലിക്കാ ഇപ്പൊ എനിയ്ക്ക് മരിച്ചാല്‍ മതി. ഈ സ്നേഹം ഇത്തിരി നേരത്തേക്കെങ്കിലും എനിക്ക് കിട്ടിയല്ലോ?”

“അപ്പൊ മതിയായോ?”

“ഇക്കാ ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ പിണങ്ങുമോ?”

“നീ ധൈര്യമായി പറയെടീ, നീയെന്‍റെ പെണ്ണല്ലേ?”

“അതേ ഞാന്‍ പത്തു പ്രാവശ്യം വേണം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ, പക്ഷെ പറ്റൂന്ന് തോന്നണില്ല. നല്ല വേദന. പിണങ്ങല്ലേ”

“എന്‍റെ പൊന്ന് പൊട്ടീ, രണ്ടു പ്രാവശ്യം കൊണ്ട് തന്നെ സ്വര്‍ഗം കണ്ടു. ഇനി നമുക്ക് നാലഞ്ച് മണിക്കൂര്‍ ഉറങ്ങാം. രാവിലെ എണീറ്റ്‌ പോകാനുള്ളതല്ലേ?”

“ഉറങ്ങുന്നതിന് മുന്‍പ് എന്‍റെ തലയില്‍ കൈ വെച്ച് സത്യം ചെയ്യ്‌”

“എന്ത് സത്യം?”

“എന്നെ വിട്ടു കളയില്ലാ, വല്ലപ്പോഴും ഒക്കെ ഇതുപോലെ സുഖിപ്പിച്ച് തരുമെന്ന്, പിന്നെ എനിയ്ക്കൊരു മോനെ തരുമെന്ന്”

മനസ്സിലൂറിയ മുഴുവന്‍ പ്രണയത്തോടെ ഞാന്‍ ആ പാവം പെണ്ണിന്‍റെ തലയില്‍ കൈ വെച്ചു

“സത്യം”.

അവള്‍ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ചുണ്ടില്‍ ഉമ്മ വെച്ചു.

“ഇക്കാ”

“ഉം?”

‘ഒരു കാര്യം കൂടി. കളിയാക്കരുത്”

“എന്‍റെ റസീ ഇനിയങ്ങിനെ പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ നല്ല അടി വെച്ച് തരും. നീയെന്‍റെ പെണ്ണാ, എന്തും പറയാം”

“എന്നാലെ കിടക്കുമ്പോ നമുക്ക് തുണിയൊന്നുമില്ലാതെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കാം”

“ഇതാണോ ഇത്ര വല്യ കാര്യം. അല്ലെങ്കിലും പോകുന്നത് വരെ നിന്നെ ഞാന്‍ തുണി ഉടുക്കാന്‍ സമ്മതിക്കില്ലല്ലോ”.

“എന്‍റെ മുത്തേ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കണം, മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്”

“അതേ പെണ്ണേ,