Chapter Title : റസിയായനം [Murali]
മോളേ എന്റെ വണ്ടി ലോങ്ങ് ടേം പാര്ക്കിങ്ങില് ഉണ്ട് ഞാന് നിന്നെ വീട്ടില് കൊണ്ട് വിട്ടിട്ടേ പോകുള്ളൂ പോരേ?”
“ഉം വീട്ടിനകത്തേയ്ക്ക് വരുമോ?”
“എന്തിനാ പെണ്ണേ ഇന്ന് ഇനി പറ്റില്ല”
“അയ്യോ എനിയ്ക്കൊരു ഉമ്മ തന്നാല് മതി”
“അതൊരെണ്ണം അല്ലാ നൂറെണ്ണം തരാം”
“ഞാന് എണ്ണും. ഒരെണ്ണം പോലും കുറയാതെ തരണം”
അവളുടെ ദേഹത്തിന്റെ ഇളം ചൂടും ആസ്വദിച്ച് ഇരുന്നപ്പോള് സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. ഫ്ലൈറ്റ് ലാന്ഡ് ചെയ്തതോടെ റസിയ എന്നെ വിട്ട് നേരേയിരുന്നു.
“എമിഗ്രേഷന് കഴിഞ്ഞ് ബസ് സ്റ്റോപ്പിന്റെ അടുത്ത് നിന്നോ ഞാന് അപ്പോഴേയ്ക്കും വണ്ടി എടുത്തു വരാം. പച്ച ജീപ്പ് ചെറോക്കി. നമ്പര് 3....7”.
“ശരിയിക്കാ”
ഇപ്പോഴവള്ക്ക് ആരെങ്കിലും കാണും എന്ന പേടിയില്ല. ഈഗേറ്റിലൂടെ പുറത്തിറങ്ങി പാര്ക്കിങ്ങിലെയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോഴും നടന്നതൊന്നും എനിയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കാന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഷഡ്ഡിയില് കുട്ടന് ഉരയുമ്പോള് ഉള്ള വേദന മാത്രം അത് സ്വപ്നമല്ല എന്ന് വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.
വണ്ടിയെടുത്ത് ഒരു ചുറ്റ് ചുറ്റി ബസ് സ്റ്റോപ്പിന്റെ അടുത്തെത്തുമ്പോള് കണ്ടു റസിയ അന്തം വിട്ടത് പോലെ രണ്ടു പെട്ടിയും പിടിച്ചു നില്ക്കുന്നു. വണ്ടി അവള്ക്കരികിലെയ്ക്ക് നിര്ത്തി ഞാന് ഡോര് തുറന്നിറങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോള് അവളുടെ മുഖത്തൊരു ആശ്വാസ ഭാവം.
“കയറിയിരിക്ക്”
അവള് പിന്നിലെ ഡോര് തുറന്നകത്ത് കയറി. അവളുടെ ബാഗ് പുറകിലേയ്ക്ക് വെച്ച് ഞാന് വണ്ടി സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു.
“എന്നെ ഡ്രൈവര് ആക്കി അല്ലേ?”
“ഞാനേ ഇതുവരെ മുന്പിലെ സീറ്റില് ഇരുന്നിട്ടില്ല, പിന്നെ അവിടെയെത്തുമ്പോള് ആരെങ്കിലും കണ്ടാലും സംശയം തോന്നണ്ടല്ലോ അതാ ഇക്കാ”
“ഉം സ്ഥലം പറയ്”
“ന്യൂ വേള്ഡ് സെന്റെര് അറിയുമോ, അതിനടുത്താ”
ദോഹയിലെ കുറഞ്ഞ വരുമാനക്കാര് താമസിക്കുന്ന മുഗളിന എന്ന് മലയാളികള് പറയുന്ന സ്ഥലത്ത് വണ്ടി പെട്ടെന്നെത്തി. വളരെ പഴയ ഒരു മൂന്ന് നിലക്കെട്ടിടതിന്റെ അരികിലെത്തിയപ്പോള് അവള് പറഞ്ഞു.
“ഇവിടെയാ, ഞങ്ങള് രണ്ടാം നിലയിലാണ്”
വണ്ടി ഒതുക്കിയിട്ട് ഞാന്
💬 Comments
View all comments