Chapter Title : രതീഷിന്റെ തേരോട്ടം [ജാൻവി]

കഴിച്ച് അവിടെത്തന്നെ കിടക്കാം കോൺസ്റ്റബിൾ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്താൽ റൂമിന്റെ പരിസരത്തോട്ട് തന്നെ ആർക്കും കയറി വരാൻ പറ്റില്ല.

സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടുപേരും നടന്നു നീങ്ങി.. ഇവിടെയൊക്കെ റൂമെടുത്തു തങ്ങി നടന്നാൽ മതിയോ.. കല്യാണം ഒക്കെ കഴിച്ച് കുടുംബത്തിൽ ഭദ്രമാകണ്ടേ.. ആഗ്രഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ ഒത്തു കിട്ടണ്ടേ..

ചേച്ചിയുടെ അറിവിൽ ഏതെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ നോക്കിക്കോളൂ.. അതിന് ഇപ്പോഴത്തെ പെൺകുട്ടികൾ അധിക എണ്ണത്തിനെയും വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളില്ല.. നമ്മൾ എങ്ങനെയെങ്കിലും കല്യാണം കഴിഞ്ഞോട്ടെ എന്ന് വച്ച് കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കി ചെയ്തുവരുമ്പോഴേക്കും അവർ കല്യാണം ഒഴിയാനുള്ള വഴി അപ്പുറത്ത് ചെയ്തു വെക്കും, സ്കൂളിന്റെ പടി കാണാത്തവർക്ക് പോലും ഗവൺമെന്റ് ജോലിക്കാരനായ പയ്യനെ വേണം പോലും.

അതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ കാലം. എനിക്ക് എന്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമേ ഉറപ്പ് തരാൻ കഴിയൂ.. അതുകേട്ട് അവൻ എന്തോ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു, രണ്ടുപേരും ഹോസ്പിറ്റലിന് അടുത്ത് എത്തി. ചേച്ചിക്ക് റൂം നമ്പർ അറിയില്ലേ.. അറിയാം. ഹോസ്പിറ്റലിന് ഉള്ളിലോട്ട് നടന്നു പടികയറി രണ്ടാം നിലയിലോട്ട് എത്തി ചേച്ചിക്ക് പോകേണ്ട റൂം അങ്ങോട്ടാ.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളം ചേച്ചി പോയി വാ..വേഗം വരുമോ..

അരമണിക്കൂറാവും നീ റൂമിലോട്ട് പൊയ്ക്കോ.. ഞാൻ പൊയ്ക്കോണ്ട്. ചേച്ചിക്ക് എന്റെ റൂം കാണണോ..? റൂമിലോട്ടു വായോ ഞാൻ കാത്തുനിൽക്കാം. അവന്റെ വികാരം അവന്റെ പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ രാധിക വായിച്ചെടുത്തു. അവന്റെ ക്ഷണം നിരസിക്കാൻ രാധികക്ക് മനസ്സ് വരുന്നില്ല.

പക്ഷേ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ നടന്നു നീങ്ങി. അവൻ അവിടെത്തന്നെ കാത്തു നിന്നു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് അവൾ തിരിച്ചെത്തി. അവളെ വീണ്ടും ക്ഷണിച്ചു അവൾ വരാമെന്ന് ഏറ്റു.. അ

വൻക്ക് സന്തോഷമായി. അവൻ അവളെയും