Chapter Title : രതിപുഷ്പ കന്യകൾ 3 [സ്പൾബർ]

അവഗണിക്കുകയേ അയാൾക്ക് മാർഗമുണ്ടായുള്ളൂ.ആ അസുലഭ സൗകുമാര്യത്തിലേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാൻ അയാൾക്കായില്ല.

സിരകളെത്രസിപ്പിക്കുന്ന… രക്തധമനികളിൽ കൂടി ചുടുചോര കുതിച്ച് പായുന്ന… ഞരമ്പുകളെ പൊട്ടിച്ചിതറിക്കുന്ന ആ കാഴ്ചയിലേക്കയാൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി.

രജനി,പാവാട അരക്കെട്ടിലേക്കുയർത്തി വെച്ച്,നന്നായി തുടകളകത്തി കുന്തിച്ചിരിക്കുകയാണ്..
കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള പാന്റി,നനഞ്ഞ് വീർത്ത് നിൽക്കുന്നത് ഒരു പൊട്ടനെപ്പോലെ ശിവരാമൻ നോക്കി. നല്ല കനത്തിൽ പുറത്തേക്കുന്തി നിൽക്കുന്നത് തന്റെ മരുമകളുടെ പൂറാണെന്ന് അയാൾ വിറയലോടെ കണ്ടു. വലിഞ്ഞ് മുറുകിയ പാന്റിക്കുള്ളിൽ, വീർത്ത് നിൽക്കുന്ന വലിയ കന്ത് പോലും ആ നനവിലൂടെ അയാളുടെ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു.

എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായില്ല. പാടില്ലെന്ന് നിരന്തരം മനസിലുറപ്പിച്ചിട്ടും അതിൽ നിന്ന് കണ്ണ് പറിക്കാൻ അയാൾക്കായില്ല.

ഇതവൾ അറിയാതെയാണോ, അതോ മനപ്പൂർവ്വമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനും ശിവരാമന് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്താണെങ്കിലും അവൾ തലയുയർത്തി നോക്കുന്നില്ല എന്നത് അയാൾക്ക് ആശ്വാസമായി.

വിറക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ശക്തിയായി കിതക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇനിയൊരിക്കലും ഇത് പോലൊരു കാഴ്ച കാണാൻ കഴിയില്ലെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസത്തിൽ, അയാൾ, രജനിയുടെ പൂറ്റിലേക്ക് ആവേശത്തോടെ നോക്കി.
അവളുടെ ഇരുത്തത്തിൽ അത് കീറിപ്പിളർന്നിട്ടുണ്ടായിരിക്കുമെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി. അനുനിമിഷം, അവളുടെ പാന്റിയാകെ കൊഴുത്ത വെള്ളത്തിൽ കുതിരുന്നതും അയാൾ കണ്ടു.

രജനിയാണെങ്കിൽ, തന്നെയെന്താണ് വാഴച്ചുവട്ടിലേക്ക് അച്ചൻ മറിച്ചിടാത്തത് എന്നാണ് ചിന്തിച്ചത്. അതിനാണവൾകൊതിയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നത്.
വീർത്ത് നിൽക്കുന്ന പൂറ്, അങ്ങിനെത്തന്നെ പുറത്തേക്ക് കാണുന്ന പാന്റീസുമിട്ടാണ് താൻ പൊളിച്ചിരിക്കുന്നത്. നനഞ്ഞ, കട്ടി കുറഞ്ഞ പാന്റീസിലൂടെ തന്റെ വീർത്ത് പെട്ടാറായ കന്ത് വരെ അച്ചന് കാണാലോ…
എന്നിട്ടും അച്ചനെന്തേ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നത്…
ചിലപ്പോ താൻ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലോ എന്ന പേടി കൊണ്ടാവാം..

എന്തിനാ അച്ചാ പേടിക്കുന്നേ… അച്ചന് കാണാനല്ലേ ഞാനിങ്ങിനെ ഇരിക്കുന്നേ.. അച്ചൻ എന്ത് ചെയ്താലും എനിക്കൊരു പ്രശ്നവുമില്ലച്ചാ… എല്ലാറ്റിനും തയ്യാറായിത്തന്നെയാണ് അച്ചന്റെ മരുമകൾ ഇരിക്കുന്നത്… ആ പടവലക്കുണ്ണ ഇനി വെറുതേ അടിച്ച് കളയാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കൂലച്ചാ.. അതിനി എനിക്ക് വേണം… അച്ചൻ കണ്ടില്ലേ… എന്ത് മാത്രം പിളർന്നാണ് എന്റെ പൂറിരിക്കുന്നതെന്ന്… അതച്ചന്റെ പടവലംകയറാനാണച്ചാ… പൂറ് മാത്രമല്ല… അച്ചന് കാണൂലെന്നേയുള്ളൂ.. എന്റെ കൂതിയും വാ പൊളിച്ചാണച്ചാ ഇരിക്കുന്നേ… അവൾക്കും അവനെ വേണം….

രജനിയുടെ ഉള്ളം അലമുറയിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, ശിവരാമന് അവളോടടുക്കാനുളള ധൈര്യമുണ്ടായില്ല.

അവൾ അടുത്ത ചാക്കും നിറച്ച് കഴിഞ്ഞു.

“അച്ചാ… ഇത് തീർന്നു… ഇനി ഒരു ചാക്കിലേക്കുള്ളതില്ല…”

രജനി ഒന്നുകൂടി തുടകളകത്തിയിരുന്നു. പാന്റീസ് വലിഞ്ഞ് ഒരുഭാഗത്തെ പൂർ ചുള പുറത്തേക്ക് ചാടി..

“അത് മതി മോളേ.. ആറ് ചാക്ക് മതി… ബാക്കിയവിടെ കിടന്നോട്ടെ…”

പുറത്തേക്ക് ചാടിയ,നനഞ്ഞ്