Chapter Title : രതിപുഷ്പ കന്യകൾ 7 [സ്പൾബർ]

തന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്ന അച്ചന്റെ മുഖത്തേക്കാണവൾ നോക്കിയത്.

“എന്നെയല്ലെടീ…ഇങ്ങോട്ട് നോക്ക്…”

അരക്കെട്ടിന് നേരെ ചൂണ്ടി അയാൾ പറഞ്ഞു.

രജനി കുനിഞ്ഞ് നോക്കി.
അവൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.
തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ സാമാന്യം കനത്തിലുള്ള ഒരരഞ്ഞാണം.
ഇതായിരുന്നോ കള്ളന്റെ സമ്മാനം… ?
ഏതായാലും നന്നായി. അച്ചന്റെ ഇഷ്ടമല്ലേ…

അപ്പഴും അത് സ്വർണമാണെന്ന് അവൾ കരുതിയതേയില്ല.
അച്ചന് കാണാൻ വേണ്ടി വെറുതേ കെട്ടിയതാണെന്നേ അവൾ കരുതിയുള്ളൂ…

എന്നാലും അച്ചന് നല്ല സൗന്ദര്യ ബോധമുണ്ട്. നല്ല ചേർച്ചയുണ്ട് തനിക്കിത്. വെളുത്ത അരക്കെട്ടിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് തനിക്ക് തന്നെ കൊതിയാവുന്നു.

ശിവരാമൻ എഴുന്നേറ്റു.

“ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ മോളേ…?”

“ഉം… എന്റച്ചൻ വാങ്ങിത്തന്നതല്ലേ… ശരിക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു…”

“പക്ഷേ…ഒരബന്ധം പറ്റി മോളേ… കൊളുത്തിട്ടാലും ഇതിന്റെ ഒരറ്റം പാന്റിക്കുള്ളിലേക്കിറങ്ങി എന്റെ പൊന്നിന്റെ പൂറ്റിൽ തട്ടി നിൽക്കണം എന്നാ ഞാനാഗ്രഹിച്ചത്… നിന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ വണ്ണം ഒരൂഹം വെച്ച് പറഞ്ഞതാ… ഇത് മുന്നര പവനാ.. നാല് വാങ്ങാരുന്നു….”

രജനി ഞെട്ടി വിറച്ചു പോയി.
എന്റീശ്വരാ… ഇത് സ്വർണമാണ്… അതും മൂന്നര പവൻ… ഇത് തനിക്കായി അച്ചൻ വാങ്ങിയതാണോ… ?
ഇത് സ്വർണം തന്നെയാണെന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.

“അച്ചാ… എന്തിനാച്ചാ ഇത് വാങ്ങിയേ ?”

കരയുന്ന പോലെ രജനി ചോദിച്ചു.

“എന്താ… എന്റെ പൊന്നിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ,...?”

ചിരിയോടെ ശിവരാമൻ ചോദിച്ചു.

രജനി ഒറ്റ വീഴ്ച.. അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക്.
തലയുയർത്തി അവൾ അയാളുടെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി കടിച്ചൂമ്പി.. അയാൾക്ക് വേദനിക്കുന്ന രീതിയിൽ തന്നെയാണ് അവൾ കടിച്ചത്. കുറച്ച് നേരം അയാൾ സഹിച്ച് നിന്നു.
പിന്നെ ബലയായി അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വേർപെടുത്തി.

അയാൾ നോക്കുമ്പോ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

“ എന്തിനാ അച്ചാ… ?
ഇതിനെത്ര പൈസയായിക്കാണും… എനിക്കിതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു അച്ചാ…”

സന്തോഷം കൊണ്ട് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞതങ്ങിനെയാണ്.
സ്വർണത്തിനോട് വലിയ ഭ്രമമൊന്നും രജനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. ഉള്ള ആഭരങ്ങൾ തന്നെ അവൾ കെട്ടാറില്ല.കല്യാണത്തിന്റന്ന് ആഭരണങ്ങളെല്ലാം കെട്ടി എന്നല്ലാതെ അതെത്ര പവനുണ്ടെന്ന് പോലും അവൾക്കറിയില്ല.
അന്ന് അഴിച്ച് വെച്ചിട്ട് പിന്നെയത് നോക്കിയിട്ട് പോലുമില്ല.

പക്ഷേ, ഇത്…
ഇത് താനഴിക്കില്ല… ഇതെന്റെ അച്ചൻ സ്നേഹത്തോടെ വാങ്ങി, കെട്ടിത്തന്നതാണ്. ഇതെന്നും തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കും.

“ഇതിന്റെയൊരു കുറവാ എന്റെ പൊന്നിന് അച്ചൻ കണ്ടത്… അതാ വേഗം പോയി വാങ്ങിയത്…”

“കള്ളനാ അച്ചൻ… ഇത് വാങ്ങാനാണല്ലേ ആശുപത്രിയിലേക്കാണെന്നും പറഞ്ഞ് പോയത്…”?

ചിരിയോടെ രജനി ചോദിച്ചു.

“പിന്നെ,പത്മനാഭന്റെ ചാകാൻ കിടക്കുന്ന അമ്മയെ കാണാഞ്ഞിട്ടാ… എന്റെ മോൾക്കിത് വാങ്ങാനായിത്തന്നെ