Chapter Title : രതിപുഷ്പ കന്യകൾ 7 [സ്പൾബർ]
“ എന്തിനാ അച്ചാ… ?
ഇതിനെത്ര പൈസയായിക്കാണും… എനിക്കിതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു അച്ചാ…”
സന്തോഷം കൊണ്ട് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നില്ലെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞതങ്ങിനെയാണ്.
സ്വർണത്തിനോട് വലിയ ഭ്രമമൊന്നും രജനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല. ഉള്ള ആഭരങ്ങൾ തന്നെ അവൾ കെട്ടാറില്ല.കല്യാണത്തിന്റന്ന് ആഭരണങ്ങളെല്ലാം കെട്ടി എന്നല്ലാതെ അതെത്ര പവനുണ്ടെന്ന് പോലും അവൾക്കറിയില്ല.
അന്ന് അഴിച്ച് വെച്ചിട്ട് പിന്നെയത് നോക്കിയിട്ട് പോലുമില്ല.
പക്ഷേ, ഇത്…
ഇത് താനഴിക്കില്ല… ഇതെന്റെ അച്ചൻ സ്നേഹത്തോടെ വാങ്ങി, കെട്ടിത്തന്നതാണ്. ഇതെന്നും തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് കിടക്കും.
“ഇതിന്റെയൊരു കുറവാ എന്റെ പൊന്നിന് അച്ചൻ കണ്ടത്… അതാ വേഗം പോയി വാങ്ങിയത്…”
“കള്ളനാ അച്ചൻ… ഇത് വാങ്ങാനാണല്ലേ ആശുപത്രിയിലേക്കാണെന്നും പറഞ്ഞ് പോയത്…”?
ചിരിയോടെ രജനി ചോദിച്ചു.
“പിന്നെ,പത്മനാഭന്റെ ചാകാൻ കിടക്കുന്ന അമ്മയെ കാണാഞ്ഞിട്ടാ… എന്റെ മോൾക്കിത് വാങ്ങാനായിത്തന്നെ പോയതാ അച്ചൻ…”
“ഒരുപാട് പൈസയായില്ലേ അച്ചാ…”?
“ഉം… കുറച്ചായി.. സാരമില്ലെടീ… പൈസ കയ്യിൽ വെച്ചോണ്ടിരുന്നാ ഇത് കാണാൻ പറ്റോ…?
എന്ത് ഭംഗിയാ മോൾക്കിത് കെട്ടിയിട്ട്..”
“അച്ചാ…”
രജനി ചിണുങ്ങി.
“എന്താ മോളേ…?”
“എനിക്കിപ്പം വേണം… നമുക്കങ്ങോട്ട് പോകാം…”
പമ്പ് ഹൗസിന് നേരെ നോക്കിക്കൊണ്ട് രജനിപറഞ്ഞു.
“വേണോടീ മോളേ… പിന്നെ പോരെ..?”
“ പോര.. ഇപ്പത്തന്നെ വേണം… ഒലിക്കുകയാ അച്ചാ…”
ഒരു നാണവുമില്ലാതെ രജനി പറഞ്ഞു.
“എന്നാ അച്ചൻ നക്കിത്തരാ…”
“നക്കിയാ മാത്രം പോരച്ചാ… അച്ചൻ കയറ്റിത്തരണം… രണ്ടിലും കയറ്റിത്തരണം…”
“നിന്റെ നാത്തൂനെങ്ങാനും ഇങ്ങോട്ട് വരുവോടീ… ?”
“ഇല്ലച്ചാ… അവൾ നല്ല ഉറക്കമാ… ഇനി ഞാൻ ചെന്ന് വിളിക്കാതെ അവൾ എഴുന്നേൽക്കൂല…”
“എന്നാ വാ…”
അയാൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു.
“അയ്യടാ… ഞാൻ നടക്കൂല… എന്റെ
💬 Comments
View all comments