Chapter Title : രതിപുഷ്പം പൂക്കുന്ന യാമം [കൊമ്പൻ]

ആഹ്…അപ്പൂ വേണ്ടടാ..” കാതരമായി സന്ധ്യ ചേച്ചി കേഴുന്നു. അയ്യേ ഇതാണോ സംഭവം എന്ന അവസ്‌ഥയായി പോയി ഞാൻ. അപ്പു സന്ധ്യ ചേച്ചിയുടെ വലം കാലിലൂടെ മേലേക്ക് അവന്റെ കൈ വിരൽ കൊണ്ട് വരക്കുന്നുണ്ടായിരിന്നു. “ഇപ്പൊ സുഖമുണ്ടോ.” “ഉം” “ഇന്നലെ രാത്രി രണ്ടും കൂടെ എന്തായിരുന്നു. എന്നോട് നേരത്തെ കെടന്നുറങ്ങാനും പറഞ്ഞിട്ട്. ഞാനൊന്നും കണ്ടില്ല ന്നു വിചാരിക്കണ്ട?.” “ഹിഹി, നീ കാണാത്തതൊന്നുമല്ലാ…ലോ.” “കാണേണ്ടവർ കണ്ടില്ലേ!?” “ആരു കിച്ചുവോ!?” “ഉം, അവൻ എന്നോട് കണ്ടന്നാ പറഞ്ഞെ.” “കാണട്ടെ. അതല്ലേ എളുപ്പം” “പക്ഷെ, അവനു തീരാത്ത സംശയങ്ങളാ ചേച്ചീ” “ഹിഹി, ഇന്ന് ഞാൻ തീർത്തു കൊടുക്കാം” “ചേച്ചി, എന്റെ ഭാമമോൾ എന്ത് പറഞ്ഞു.” “എന്ത് പറയാൻ, അവൾക്ക് നീയെന്നു വെച്ചാൽ പ്രാന്താണ്. അവളെയും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല, നീയെന്നെ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം പറയാൻ എനിക്കവളല്ലേ ഉള്ളു. പക്ഷെ എനിക്ക് നിന്നെ പോലെ; അവൾക്ക് അപ്പുനെ അങ്ങനെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല പോലും, സാരമില്ല നമുക്ക് വഴിയുണ്ടാക്കാം. പക്ഷെ ഭാമയെ നീ ശെരിക്കു അറിഞ്ഞു കളിക്കണം കേട്ടല്ലോ!” “ഉം!!!!!” സന്ധ്യ ചേച്ചിയുടെ കാലിലെ വിരലുകൾ ഊമ്പിക്കൊണ്ട് അപ്പു നീട്ടി മൂളി. “എന്ത് ചന്തമാടാ നിന്നെ കാണാൻ, ചുള്ളൻ. ” സന്ധ്യ ചേച്ചി അപ്പുവിനെ തിരിച്ചും സുഖിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ഭാമ ചേച്ചിയെ പണിയാൻ അവൾ സമ്മതം കൊടുത്തു എന്ന് കേട്ടതും എന്റെ ശ്വാസം നിന്നുപോണ പോലെ തോന്നി. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഇത്രയും കഴപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നോ! എന്നും അമ്പലത്തിലും പോയി അച്ഛമ്മയുടെ കൂടെ കീർത്തനവും പാടിയിരിക്കുന്ന പെണ്ണിന്റെ മുഖമാണ് ഓർമവന്നത്. ഓരോ പ്രായത്തിലും ആണിനും പെണ്ണിനും ഓരോ സുഖം വേണം അല്ലെങ്കിൽ അത് തേടിപോകുമെന്നു ഒരു ബുക്കിൽ വായിച്ചിരുന്നു. അതൊരുപക്ഷേ “കാമം” എന്ന വികാരമായിരിക്കും അല്ലെ. എനിക്ക് അപ്പുവിന്റെ ചേച്ചി സന്ധ്യയെ ഒരുപാടിഷ്ടമാണ്. പക്ഷെ അതിലേറെ എനിക്ക് എന്റെ ഭാമചേച്ചിയെ ആണിഷ്ടം എന്നെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുന്ന, ശാസിക്കുന്ന പഠിക്കാനും കൂടിയിരിക്കുന്ന, പൂരത്തിന് കൈപിടിച്ച് നടത്തിക്കുന്ന എന്റെ പുന്നാര ചേച്ചി. അവളോട് ശെരിക്കുമെനിക്ക് പ്രേമമാണോ?! അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അപ്പു ഭാമ ചേച്ചിയെ കളിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടം വരുന്നതെന്തിനാ!? ഞാൻ അവിടെ തന്നെ